Πανελλήνια
'Ενωση Γονέων
για την Προστασία
της Οικογένειας
και του Ατόμου.
Η άποψή τους για τον Χάρι Πότερ!
Ιωάννη Μηλιώνη, Δ/του της Σχολής "Άγιος Ιωάννης"
& μέλους του Δ.Σ. της Π.Ε.Γ.

Με τίτλο "Η άποψή μας για τον Χάρι Πότερ" δημοσιεύθηκε στο 8ο τεύχος, Μαΐου-Ιουνίου 2002, του περιοδικού "Νεανικά Αγκυροβολήματα" άρθρο, που υπεραμύνεται του Χάρι Πότερ.
Το άρθρο αυτό, σχολιάζει κείμενα που δημοσιεύθηκαν στο 26ο τεύχος του "Διαλόγου" και τα οποία περιέγραφαν και ανέλυαν το πρόβλημα Χάρι Πότερ καθώς και τον κίνδυνο που συνεπάγεται η ενασχόληση με υλικό Χάρι Πότερ για την διαμόρφωση της παιδικής ψυχής και προσωπικότητας.
Περιττεύει φυσικά να ειπωθεί ότι ο "Διάλογος", όργανο επίσημο του "Διορθοδόξου Συνδέσμου Πρωτοβουλιών Γονέων", στελεχώνεται από κληρικούς και θεολόγους καθώς και ειδικούς επιστήμονες και ως εκ τούτου εκφράζει την επίσημη θέση της Εκκλησίας τόσον σε θέματα δογματικά όσον και σε θέματα άκρως εξειδικευμένα, που άπτονται του χώρου των αιρέσεων και της παραθρησκείας. Άρα και τα περί Χάρι Πότερ σχετικά δημοσιεύματα δεν εξέφραζαν φυσικά προσωπικές απόψεις των συνεργατών του "Διαλόγου" αλλά την συλλογική γνώση της Εκκλησίας επί του θέματος.
Δύο είναι οι λόγοι που είμεθα υποχρεωμένοι, από την θέση αυτή, να προχωρήσουμε στο σχολιασμό και την αναίρεση των θέσεων του άρθρου του περιοδικού "Νεανικά Αγκυροβολήματα":
α) Το γεγονός ότι τα ερωτήματα και οι αντιρρήσεις, που προβάλλονται στο εν λόγω άρθρο είναι τα συνήθη ερωτήματα, που προβάλλονται από απλούς ανθρώπους, που δεν κατέχουν κάποια εξειδικευμένη γνώση σε παρόμοια θέματα, αλλά εκφράζουν είτε την καθαρά προσωπική τους άποψη, είτε τοποθετούνται επηρεασμένοι -και χωρίς να έχουν συναίσθηση της επιρροής, που υπέστησαν- από την έντεχνη και καλυμμένη προσπάθεια όλων όσων διαφημίζουν και προωθούν το πρόβλημα Χάρι Πότερ.
Από τη δημοσίευση του σχετικού υλικού, κατά του Χάρι Πότερ, στο 26ο τεύχος του "Διαλόγου", μέχρι και την κυκλοφορία -σήμερα σε 4η έκδοση- του βιβλίου "Ναι ή ΟΧΙ στο Χάρι Πότερ;", που η "Πανελλήνια Ένωση Γονέων για την Προστασία του Ελληνορθόδοξου Πολιτισμού της Οικογένειας και του Ατόμου" εξέδωσε τον Ιούνιο 2002, χρειάστηκε να απαντήσουμε εκατοντάδες φορές, σε προβληματισμένους γονείς, εκπαιδευτικούς κ.ά. πάνω-κάτω στα ίδια κάθε φορά ερωτήματα.
β) Είναι πολύ σημαντικό να υπογραμμιστεί ότι το περιοδικό "Νεανικά Αγκυροβολήματα" δεν είναι ένα οποιοδήποτε κοσμικό περιοδικό αλλά το επίσημο όργανο της Ιεράς Μητροπόλεως Ιεραπύτνης & Σητείας και μεταφέρει κάθε δίμηνο το πνεύμα των "Νεανικών Ενοριακών Συνάξεων".
Το εν λόγω άρθρο -"Η άποψή μας για τον Χάρι Πότερ"- υπογράφεται από τους: Ουρανία Τζώρτζη και Μανώλη Φαφουτάκη και αποτελεί προφανώς καρπό του προβληματισμού τους, ύστερα από την συζήτηση που είχαν, όπως δηλώνουν στην αρχή του άρθρου, στην Κατηχητική Σύναξη της Ενορίας τους σχετικά με τη σειρά των βιβλίων της Τζόαν Ρόουλινγκ και με αφορμή το άρθρο του Διαλόγου (τ. 26).
Στη συνέχεια οι δύο νέοι φίλοι μας, συγγραφείς του άρθρου, δηλώνουν: Ομολογούμε ότι μείναμε έκπληκτοι για αυτή τη "λογοκρισία", ότι δηλαδή πρέπει να αποφεύγουμε τις ταινίες του Χάρι Πάτερ, του Καράτε Kid κ.ά, ως μη ωφέλιμες και βλαπτικές για την παιδική ψυχή μας. Κι αυτό γιατί έχουμε διαβάσει και τα πέντε βιβλία της κ. Rowling και πιστεύουμε ότι ή συγγραφέας ξεδίπλωσε με ωραίο τρόπο τη φαντασία της στο χαρτί με ένα πολύ συμπαθητικό ήρωα.
Και οι δικές μας επισημάνσεις: α) Δεν αποτελεί λογοκρισία -με ή χωρίς εισαγωγικά- η ενημέρωση για κάποιον υπαρκτό κίνδυνο, είτε τον κατανοεί είτε όχι ο αποδέκτης του μηνύματος. β) Οι πολεμικές τέχνες είναι μεν "ασυμβίβαστες με την Ορθόδοξη Χριστιανική πίστη", όμως περί "Καράτε Kid" εμείς δεν αναφερθήκαμε στον "Διάλογο". γ) Τα βιβλία της Τζόαν Ρόουλινγκ είναι μέχρι στιγμής μόνον τέσσερα κι όχι πέντε. δ) Η Τζόαν Ρόουλινγκ έντυσε τα γραπτά της με γοητευτικό τρόπο και περιγράφει έναν "αξιαγάπητο" ήρωα, με τον οποίον ταυτίζονται τα περισσότερα παιδιά, γιατί μεταξύ άλλων "επιβραβεύει" τα χαμηλότερα ένστικτά τους. Θα ήταν εις βάρος της συγγραφέως η δημιουργία ενός μη συμπαθούς ήρωα. ε) Μεγάλο μέρος από τα γραφόμενα δεν είναι φαντασίες. Αποτελούν, όπως η ίδια η Τζόαν Ρόουλινγκ ομολογεί στους Times, πραγματικές αποκρυφιστικές πρακτικές.
Και συνεχίζουμε με τις επισημάνσεις των φίλων μας: Αν και ο αρθρογράφος αναγνωρίζει στα βιβλία της κ. Rowling ότι "ή πλοκή είναι ενδιαφέρουσα και δόσεις χιούμορ ποικίλουν στη διήγηση" (αυτό δεν θα μπορούσε να το αρνηθεί όταν έχει ελκύσει το ενδιαφέρον τόσων αναγνωστών και έχουν πουληθεί τόσα πολλά αντίτυπα των βιβλίων της) και ότι "οι υποστηρικτές του Χ. Πότερ ισχυρίζονται ότι τα δημιουργήματα της κ. J K. Rowling είναι πνευματώδη, ερεθίζουν τη σκέψη, ψυχαγωγούν, διευρύνουν την παιδική φαντασία και διατηρούν στοιχεία ηθικής ... Οι ιστορίες είναι γεμάτες απρόοπτα, απολαυστικά φανταστικά στοιχεία που λίγοι από τους μικρούς αναγνώστες θα καταφέρουν να μη γοητευτούν", στη συνέχεια αναφέρει μια σειρά χαρακτηριστικά παραδείγματα που αναιρούν τα παραπάνω: "Ο Ρον μελετά ένα μαγικό ξόρκι, που η παρενέργεια τον κάνει να ξερνά γλοιώδεις μάζες. Το φάντασμα ενός μικρού κοριτσιού ζει μέσα στα απόβλητα του αποχωρητηρίου. Αναφορές σε περιττώματα δεν είναι σπάνιες. Η διούρηση δεν είναι πλέον ταμπού στα αναγνώσματα. Η χυδαιότητα μεταξύ συμμαθητών γίνεται συμπεριφορά ρουτίνας".
Άλλα ας μη κρυβόμαστε πίσω απ' το δάκτυλο μας. Μήπως ή συμπεριφορά των περισσοτέρων μαθητών στα σχολεία δεν είναι πολύ χυδαιότερες; Πολλοί από τους συμμαθητές μας συναγωνίζονται π.χ. ποιος θα πει την πιο ακατονόμαστη φράση ή ποιος θα συμπεριφερθεί με μεγαλύτερη απρέπεια. Ή μήπως τα καρναβάλια μας, που θεωρούνται κορυφαία πολιτιστική εκδήλωση, προβάλλουν καλύτερα πρότυπα στη ζωή μας;

Στις επισημάνσεις αυτές θα παρατηρήσουμε: α) Σε μία αντικειμενική μελέτη ενός προβλήματος, ο μελετητής υποχρεούται να αναφερθεί και στα υπέρ και στα κατά του προβλήματος. Άρα πού ο ψόγος; β) Τα αναγνώσματα, ειδικά τα παιδικά, πρέπει να ψυχαγωγούν, δηλαδή, να κατευθύνουν την ψυχή προς το αγαθό, να παιδαγωγούν. "Φιλολογία" που δεν έχει αυτό τον στόχο είναι βλαπτική. Η κοινωνία μας γνωρίζει μία υποβάθμιση τις τελευταίες δεκαετίες και συγχρόνως προβάλλει αυτή την υποβάθμιση μέσω της "τέχνης". Αυτό όμως δεν αποτελεί "ρεαλισμό" αλλά άστοχη συμπεριφορά, ειδικά σε ότι αφορά τα νέα παιδιά, που ζητούν πρότυπα για μίμηση. Η παιδική ειδικά φιλολογία δεν πρέπει τα "χαϊδεύει" τα ελαττώματα των παιδιών για να τους γίνει πιο "ευχάριστη", αλλά πρέπει να οικοδομεί υγιή πρότυπα.
Και οι φίλοι μας συνεχίζουν: Άλλη κατηγορία είναι πως στη Σχολή Χόγκουαρτς τα Χριστούγεννα και το Πάσχα απογυμνώνονται από τον Χριστό. Όμως, σήμερα αυτές οι μεγάλες εορτές της χριστιανοσύνης για τα περισσότερα παιδιά είναι τα δώρα, τα χρηματικά ποσά που παίρνουμε από τους συγγενείς μας, οι οικογενειακές φιέστες με τα στολισμένα δένδρα ή με τα κόκκινα αυγά, οι διακοπές από το σχολείο κ.τ.λ., όχι όμως κάτι βαθύτερο και για αυτό νομίζουμε ότι φταίτε κι εσείς οι μεγαλύτεροι που δεν μας πείθετε με το παράδειγμα σας ότι σημαίνει κάτι περισσότερο για σας ή Γέννηση του Χρίστου ή τα Πάθη και η Ανάσταση του Κυρίου, ούτε μας αφιερώσατε ιδιαίτερο χρόνο για να τα κατανοήσουμε.
Εδώ θα πρέπει να συμφωνήσουμε απολύτως. Ναι, οι φίλοι μας ζητούν πρότυπα και παράδειγμα από εμάς τους μεγαλύτερους. Μέσα στο κοινωνικό κατεστημένο, ο καλοπροαίρετος αλλά έμπειρος αναζητητής μόνο πικρία μπορεί να αποκομίσει. Μόνη ελπίδα, τελικά, παραμένει η λειτουργική βίωση μέσα στο σώμα του Χριστού, την Εκκλησία.
Και οι φίλοι μας προχωρούν: Ο κ. Μηλιώνης αναφέρεται ακόμα στην ανυπακοή του Χάρι Πάτερ στους νόμους και στα ψέματα που λέει στους θείους του για να γλιτώσει διάφορες αγγαρείες. Μήπως και στην εποχή μας η κάθε μέρα δεν είναι για τους περισσότερους σαν μια πρωταπριλιά; Λέμε ψέματα για να αποφύγουμε τιμωρίες, δουλειές, ανεπιθύμητα πρόσωπα κ. ά. Αλλά πώς μπορούμε εμείς οι νεοέλληνες να κατακρίνουμε τον ήρωα της κ. Rowling όταν π.χ. δεν τηρούμε ούτε τους βασικούς κανόνες, του Κώδικα Οδικής, Κυκλοφορίας; Επιπλέον αναφέρεται πως ο Χάρι Πότερ εκδικείται και μισεί τους εχθρούς του, κάτι που έρχεται σε αντίθεση με τη διδασκαλία του Χρίστου να αγαπάμε τους εχθρούς μας, που όμως, τήρησε μόνο ο Χριστός, οι μαθητές Του και κάποιοι άγιοι.
Θα πρέπει να επαναλάβουμε κι εδώ ότι: α) Δεν πρέπει να παρασυρόμαστε από την υποβαθμισμένη κοινωνία μας για να δικαιολογούμε την επανάληψη αυτής της υποβάθμισης, ειδικά στο παιδικό ανάγνωσμα. β) Σε ότι αφορά τη διδασκαλία της Εκκλησίας, θα θυμίσουμε ότι όσα πραγματοποίησε κι ένας μόνο άνθρωπος, μπορεί ο καθ' ένας μας να το επαναλάβει. Δεν υπάρχει αδυναμία βίωσης της Αλήθειας της Εκκλησίας, αλλά μόνον άρνηση. Οι Άγιοι είναι το σημείον αναφοράς κι εμείς μπορούμε να τους ακολουθήσουμε.
Και οι φίλοι μας συνεχίζουν: Λέγεται ακόμα ότι αυτά τα βιβλία οδηγούν έμμεσα τον αναγνώστη στην παραθρησκεία και αυτό αποδεικνύεται από την προβολή που έχει ο ήρωας της "παιδικής" αυτής σειράς από το παγκόσμιο κύκλωμα προώθησης του αποκρυφισμού, ευρύτερα γνωστό σαν το δίκτυο της Νέας Εποχής του Υδροχόου (New Age). Μάλιστα, δημοσιεύονται φωτογραφίες στο περιοδικό "Διάλογος" του διδακτικού προσωπικού του σχολείου Χόγκουαρτς για μάγους και μάγισσες, ενώ στο εξώφυλλο απεικονίζονται τρία παιδιά -ένα αγόρι, δύο κορίτσια- τα οποία με τα χέρια τους κάνουν το σήμα του διαβόλου και ή πεντάλφα με κεριά γύρω της. Όμως, θέλουμε να επισημάνουμε πως τα παραπάνω δεν έχουν καμία σχέση με το περιεχόμενο του βιβλίου. Μόνο ή φράση "AVADA NEVADA", η όποια είναι μια θανατική κατάρα, αναφέρεται σε κάποια σημεία των βιβλίων. Τα σημερινά παιδιά όταν θέλουν να προσβάλλουν ή να βρίσουν δεν θα χρησιμοποιήσουν αύτη την φράση, επειδή τους έμεινε από τον Χάρι Πότερ, αλλά άλλες χειρότερες εκφράσεις".
Και η απάντησή μας: α) Η προβολή της μαγείας και του αποκρυφισμού είναι κατά την δήλωση των ειδικών ερευνητών, σε διεθνές επίπεδο, έργο της Νέας Εποχής. β) Οι φωτογραφίες των "καθηγητών" του Χόγκουαρτς είναι των: Ρίτσαρντ Χάρις, Μάγκι Σμιθ και Άλαν Ρίκμαν. Είναι οι ηθοποιοί που έπαιξαν τους ρόλους των καθηγητών στην πρώτη ταινία: "Ο Χάρι Πότερ και η φιλοσοφική Λίθος", της Warner. Η φωτογραφία που δημοσιεύθηκε στο εξώφυλλο του 26 τ. του "Διαλόγου" προέρχεται από την ιστοσελίδα του "σατυρικού" περιοδικού Onion, που δημοσίευσε το βλάσφημο άρθρο της δήθεν δήλωσης της Τζόαν Ρόουλινγκ στους Times, κάτι, που, κατά τη γνώμη μας, ενίσχυσε τη φήμη της συγγραφέως του Χάρι Πότερ παρουσιάζοντάς την σαν διωκόμενη. Θεωρούμε απαράδεκτο ότι κάποιοι, δήθεν για "πλάκα" έβαλαν μικρά παιδιά να αναπαραστήσουν σκηνή σατανιστικής τελετής και να σχηματίζουν με τα χεράκια τους το σύμβολο του Σατανά! Όλα αυτά πιστεύουμε ότι έχουν απόλυτη σχέση με το θέμα Χάρι Πότερ όπως αυτό περιγράφεται στα βιβλία της Ρόουλινγκ. γ) Η "φονική κατάρα" είναι, κατά την Ρόουλινγκ, "ΑΒΑΝΤΑ ΚΑΝΤΑΒΡΑ", (AVADA KEDAVRA στο πρωτότυπο) κι όχι "AVADA NEVADA". δ) Δεν ισχυριστήκαμε ότι τα παιδιά θα εθιστούν στη χρήση αυτής της "φράσης", αλλά ότι ο ψυχισμός τους εθίζεται, μεταξύ πολλών άλλων κακών, και στην αποδοχή του "δόγματος" περί δήθεν ύπαρξης και "καλής" μαγείας.
Και οι καλοί μας φίλοι ολοκληρώνουν το άρθρο τους: Εμείς εντυπωσιαστήκαμε από τον αυθορμητισμό, την περιέργεια, την ευφυΐα, ακόμα και τα όποια ελαττώματα του Χάρι Πότερ, γιατί πιστεύουμε ότι εκφράζει σε πολλά σημεία τον ήρωα εκείνο πού έχουμε όλοι βαθύτερα στα όνειρά μας, τον οποίο ψάχνουμε για να ακουμπήσουμε και να εμπιστευθούμε. Πιστεύουμε, δηλαδή, ότι ή κ. Rowling έχει το δικαίωμα να δημιουργήσει δικές της φανταστικές εικόνες. Παραδεχόμαστε, βέβαια, ότι κάποια σημεία των βιβλίων είναι υπερβολικά, αλλά πιστεύουμε ότι ο αναγνώστης του βιβλίου μπορεί να διακρίνει εύκολα και να απορρίψει τα αρνητικά σημεία του χαρακτήρα του πρωταγωνιστή, πού φυσικά δεν είναι τέλειος και έχει κι αυτός τις αδυναμίες του. Όμως η συγγραφέας δεν έχει υπερβεί τα όρια, όταν λάβει κανείς υπόψη του τις εκπομπές που προβάλλονται καθημερινά στην τηλεόραση τις ώρες που παρακολουθούν ακόμα και τα μικρά παιδιά. Ας υπάρξει, λοιπόν, ένα όριο ηλικίας για τους αναγνώστες και για τους τηλεθεατές των ταινιών του Χάρι Πότερ, ώστε να μπορούν να διακρίνουν το πραγματικό από το φανταστικό, τη γοητεία της "μαγείας" των παιδικών περιπετειών και παραμυθιών από τη μαύρη και τη λευκή μαγεία…
Σ' αυτήν την τελευταία τοποθέτηση των νεαρών μας φίλων, το μόνο που έχουμε να παρατηρήσουμε είναι ότι: α) Είναι φυσικό νέα παιδιά να εντυπωσιάζονται από ένα τόσο "δελεαστικό ήρωα", τέτοιον όπως τον δημιούργησε και τον παρουσιάζει η Τζόαν Ρόουλινγκ. Το αντίθετο θα ήταν περίεργο. Ο Πονηρός φροντίζει να "χρυσώνει το χάπι" και να γλυκαίνει το δηλητήριο προκειμένου να "πλανήσει ει δυνατόν και τους εκλεκτούς". Εκείνο που πρέπει να μας προβληματίσει είναι η δική μας ευθύνη σαν γονείς και Εκκλησία απέναντι σε κάποια από τα παιδιά μας όταν αυτά δηλώνου ότι: …ψάχνουμε για να ακουμπήσουμε και να εμπιστευθούμε τον ήρωα εκείνο πού έχουμε όλοι βαθύτερα στα όνειρά μας. Και ο "ήρωας" αυτός είναι ένας μάγος. β) Η Τζόαν Ρόουλινγκ δεν "δημιουργεί" δικές της μόνο εικόνες, αλλά όπως ήδη αναφέραμε, κάνει αναφορά σε πρακτικές και επικλήσεις αποκρυφιστικές κι αυτό δεν είναι φαντασία. γ) Είναι λάθος να πιστεύουν οι φίλοι μας ότι ο αναγνώστης του βιβλίου μπορεί να διακρίνει εύκολα και να απορρίψει τα αρνητικά σημεία του χαρακτήρα του πρωταγωνιστή, γιατί αυτά περνούν ασυνείδητα, ειδικά στις μικρές ηλικίες, που εύκολα ταυτίζονται με ότι το αρνητικό ήδη κουβαλούν μέσα τους κι ακόμη χειρότερο, επιβεβαιώνουν μέσω του "ήρωα" και νομιμοποιούν λανθασμένες θέσεις και συμπεριφορές τους. δ) Θα υπενθυμίσουμε και πάλι ότι δεν νομιμοποιείται ο συγγραφέας παιδικών αναγνωσμάτων να αναπαράγει σ' αυτά την κοινωνική σήψη και διαφθορά την οποία σήμερα βιώνει μέγα μέρος της κοινωνίας. Κακώς τα μικρά παιδιά παρακολουθούν ακατάλληλα θεάματα. ε) Το Κακό δεν γνωρίζει "όρια ηλικίας" κι αν κάτι το απαγορεύσουμε, χωρίς να πείσουμε για την αναγκαιότητα της "απαγόρευσης", το κάνουμε περισσότερο δελεαστικό. στ) Και να υπογραμμίσουμε το πιο βασικό στο όλο πρόβλημα Χάρι Πότερ: Δεν υπάρχει λευκή ή μαύρη μαγεία. Η μαγεία είναι μία. Είναι η τέχνη του Εωσφόρου. Είναι καταστροφική για τον άνθρωπο στην οποιαδήποτε εκδήλωσή της. Υπάρχει προστασία από τη μαγεία μόνο με τη συνειδητή ένταξη του ανθρώπου στην Εκκλησία.
Κλείνοντας τον σχολιασμό του άρθρου των δύο φίλων μας, θα πρέπει να προσθέσουμε ότι είναι ευχάριστο και ενθαρρυντικό, όταν νέα παιδιά -και πιστεύω ότι οι φίλοι μας αρθρογράφοι, είναι νέοι, αν και η γραφή τους θυμίζει ώριμους χειριστές του λόγου- έχουν προσωπική άποψη για θέματα, που τους αφορούν και μέσα στο χώρο της Εκκλησίας. Αυτό αποδεικνύει ότι η Εκκλησία διέπεται από το Πνεύμα της Ελευθερίας, την στιγμή που οι "εχθροί" της την κατηγορούν για το αντίθετο.
Παρόλα αυτά, η άποψη του καθενός μας οφείλει να είναι υπεύθυνη, ειδικά όταν βλέπει το φως της δημοσιότητας και κατ' επέκταση μπορεί να επηρεάσει και να παρασύρει και άλλους.
Ελευθερία της έκφρασης σημαίνει προσωπική ευθύνη στην υπηρεσία της Αλήθειας κι όχι κάποια στείρα παράθεση προσωπικών απόψεων, ειδικά σε εξειδικευμένα θέματα, όπως είναι η έρευνα του αποκρυφισμού και της παραθρησκείας.
Τέλος, χρειάζεται πολλή ταπείνωση πριν κάποιος αποφασίσει να δημοσιοποιήσει τον λόγο του εντύπως κι εδώ προστίθεται και η ευθύνη των αρμοδίων, που θα διευκολύνουν αυτή τη δημοσιοποίηση και οι οποίοι θα πρέπει να ελέγχουν και τα κίνητρα μιας τέτοιας ενέργειας σε κάθε περίπτωση.


Πιστεύουμε ότι ξεχωριστά από την ατομική ιδεολογία του κάθε ανθρώπου, η ελευθερία της σκέψης και βούλησης είναι ιερά και αναφαίρετα δικαιώματα που δεν μπορούν και δεν πρέπει να αντικατασταθούν από όποια λογική απορρέει από "αυθεντίες" και από ομάδες που κάτω από το μανδύα προβάτου είναι αδηφάγα τρωκτικά ανθρωπίνων ψυχών.
Αν θέλετε να συμπαρασταθείτε στο έργο μας και βρίσκετε ότι έχουμε τους ίδιους προβληματισμούς η παρουσία σας μας είναι απαραίτητη.

Σας περιμένουμε στις συναντήσεις μας, που γίνονται
κάθε Κυριακή 11.00' - 13.00' στην οδό Αποστόλου Παύλου 10, Αγία Παρασκευή Αττικής