Πανελλήνια
'Ενωση Γονέων
για την Προστασία
της Οικογένειας
και του Ατόμου.
ΔΙΑΛΟΓΟΣ
Ενημερωτικό Περιοδικό του
ΔΙΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΩΝ ΓΟΝΕΩΝ
ΤΕΥΧΟΣ 13


ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑΣ ΕΝΩΣΗΣ ΓΟΝΕΩΝ

Αγία Παρασκευή, 4 Μαίου 1998

Αριθ. Πρωτ. 362/ΚΤ/ΑΝ/μφ

Μακαριώτατον Αρχιεπίσκοπον Αθηνών

και Πάσης Ελλάδος

κ.κ. Χριστόδουλον

Ενταύθα

Μακαριώτατε,

Με άφατον χαράν και με βαθύτατον σεβασμόν η Ένωσίς μας εκφράzει προς την Υμετέραν Μακαριότητα τας θερμοτέρας των ευχών της δια την θεοπρόβλητον ανάρρησίν Σας εις τον Αποστολικόν θρόνον των Αθηνών.

Δεόμεθα του Κυρίου όπως χαρίzη Υμίν σοφίαν, υγείαν και δύναμιν εις έτη πολλά, ώστε να οδηγήτε την Εκκλησίαν μας προς επιτέλεσιν του υψίστου αυτής έργου δια την σωτηρίαν του ανθρώπου, εντός των συγχρόνων δυσκόλων περιστάσεων.

Η Π.Ε.Γ. η οποία κατά το άρθρον 10 του Καταστατικού της τελεί υπό την επίτιμον Προεδρίαν του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος, έχει ιδρυθή, ως γνωστόν, υπό του μακαριστού π. Αντωνίου Αλεβιzοπούλου και διακονεί με αφοσίωσιν και πάντοτε υπό τας ευλογίας της Αγίας μας Εκκλησίας, εις τον ευαίσθητον ποιμαντικόν τομέα της αντιμετωπίσεως της απειλής εκ των ποικιλωνύμων αιρέσεων και παραθρησκευτικών ομάδων, παρέχουσα την βοηθειάν της εις τα θύματα τών ομάδων αυτών και εις τας οικογενείας των και μεριμνώσα δια την οικοδομήν αυτών εις την Ορθοδοξίαν.

Η Ενωσίς μας θέτει εαυτήν εις την διάθεσιν της Υμετέρας Μακαριότητος και εξαιτείται τας θεοπειθείς Αυτής ευλογίας.

Μετά βαθυτάτου σεβασμού

Ο Πρόεδρος του Πν. Συμβουλίουπ. Κυριακός Τσουρός

Ο Πρόεδρος του Διοικ. Συμβουλίου Αθανάσιος Νεοφώτιστος

***********************************************************************************

"Γνωρίζω ότι η ταύτιση Ελληνισμού και Ορθοδοξίας ενοχλεί μερικούς συνέλληνες, που ισχυρίζονται ότι έτσι παραβιάζονται συνταγματικά δικαιώματα της θρησκευτικής μειονότητας στη χώρα μας. Θα πρέπει στο σημείο αυτό να δηλώσω κατηγορηματικά ότι η Ορθόδοξη Εκκλησία παντού, αλλά και στην Ελλάδα, ουδέποτε παρήγαγε, ενίσχυσε ή υπέθαλψε διακρίσεις σε βάρος αλλοθρήσκων ή ετεροδόξων πολιτών. Αντίθετα υπήρξε στο παρελθόν και εξακολουθεί και σήμερα ενίοτε να είναι το θύμα άσκησης σε βάρος της προσηλυτισμού από μέρους αιρετικών και παραθρησκευτικών κινήσεων, που δρουν καταλυτικά για την ενότητα του λαού και παραβιάζουν τα ανθρώπινα δικαιώματά του. H ιστορική ωστόσο αλήθεια μαρτυρεί ότι θεμελιώδης παράγων ενότητας του λαού μας είναι η Ορθοδοξία. Η Ορθοδοξία, νοουμένη όχι μόνο ως μέγεθος πνευματικό και θείο για τις ψυχές, αλλά και ως δημιουργός πολιτισμού με οικουμενικές διαστάσεις, που νοηματοδοτεί τη ζωή και αξιολογεί τούς διαχρονικούς στόχους του λαού μας. για την Ελλάδα χθες και σήμερα η Ορθοδοξία είναι όρος επιβίωσης και κεντρικός άξονας πολιτισμικής και κοινωνικής συνοχής. Αυτό είναι μία ιστορική πραγματικότητα, που ο λαός μας συνειδητά αποδέχεται. Η Εκκλησία διέσωσε το Γένος ως πνευματικότητα και όχι ως ιδεολογία. Αυτό το αναγνωρίζουν και οι μη Ορθόδοξοι άλλωστε".

+ Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος

************************************************************************************


* * *


Η ΑΡΧΑΙΟΛΑΤΡΕΙΑ

ΩΣ «ΑΤΡΑΠΟΣ» ΤΗΣ «ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ»

π. Κυριακού Τσουρού, Δ/ρος Θεολογίας,

Γραμματέως της Συνοδικής Επιτροπής επί των αιρέσεων.

Α' μέρος

Το φαινόμενο της "νεο-ειδωλολατρίας" ή του "νεο-παγανισμού" ή της αρχαιολατρίας" δεν είναι μόνον Ελλαδικό, αλλά παγκόσμιο. H Ελλάδα όμως έχει ιδιάζουσες συνθήκες ως προς το θέμα αυτό, ένεκα του αρχαιοελληνικού θαυμαστού παρελθόντος της, το οποίο εντέχνως συνδυάζεται από τούς οπαδούς της νέας αυτής τάσεως με την ειδωλολατρία. Η διαφοροποίηση του προβλήματος για την ελληνική πραγματικότητα, σύμφωνα με την γνώμη και ξένων ειδικών, έγκειται στο γεγονός ότι το ρεύμα του νεο-παγανισμού (δηλ. η νεο-ειδωλολατρία) στην Ευρώπη και στην Αμερική κηρύσσει την επιστροφή σε Θεούς ξένους προς την ιστορία και την ταυτότητα των σημερινών λαών των χωρών αυτών. Στην Ελλάδα, αντιθέτως, το σύνθημα είναι "επιστροφή στις ρίζες", "επαναφορά και επανάνθιση του πατρομήτριου Ελληνικού Πολιτισμού" (περιοδικό Διιπετές, "Ποιοι είμαστε"), με συνθήματα όπως "Οι Έλληνες μεγαλούργησαν σίγουρα όταν ήταν ειδωλολάτρες" (εφημ. Ειδωλολάτρες). "για να ξαναγίνει (και θα γίνει) η Ελλάς παγκόσμιο πνευματικό κέντρο, πρέπει να λατρευτούν οι θεοί της. δεν γίνεται αλλιώς. Είναι συμπαντική ανάγκη" (αυτόθι). "Έλληνες! Τα πάντα γύρω μας καταρρέουν! Μόνο Τα είδωλα σώζουν! - Ελάτε στην ξεχασμένη πάτρια ελληνική θρησκεία μας. Έλληνες ειδωλολάτρες". (φέυγ-βολάν).

σε μερικά από Τα έντυπα του νέου αυτού ρεύματος συναντά κανείς και συνθήματα παράξενα - θα έλεγα ύπουλα- όπως: "δεν είμαστε αντιχριστιανικοί ούτε μισούμε τούς χριστιανούς, όμως δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η πάτρια θρησκεία μας είναι η ελληνική ειδωλολατρική" (Marie Claire, Δεκ. 1991, σ. 88).

Βεβαίως ο τελικός σκοπός αυτών των παραπλανητικών συνθημάτων είναι η διάβρωσις του χριστιανικού φρονήματος των νέων κυρίως ανθρώπων και η αλλαγή της θρησκευτικής τους πίστεως με μέσα αθέμιτα. Έτσι διαβάζουμε σε νεο-ειδωλολατρικό περιοδικό. "Ένας από τους σκοπούς μας είναι (επίσης και) ν' απευθυνθούμε στην νεολαία. Έτσι φτάνοντας κάποτε η σημερινή νεολαία στην ηλικία των 50 και 60, θα έχει αξιοποιήσει πολύ αυτά Τα βασικά που εμείς θα τούς δώσουμε τώρα.. Η δημιουργία δηλαδή νέων ανθρώπων πού θα μπορούν να βιώνουν Ελληνικά και όχι Εβραιοχριστιανικά" (Μεγάλη Ελληνική Εθνική Εκκλησία. Διιπετές, τ. 4, σελ. 29). σε ομιλία του ο υπεύθυνος της αρχαιολατρικής "εφημερίδος τοίχου" "Φρυκτωρία" ασχολήθηκε με το θέμα: "οι προοπτικές για την επίσημη αναβίωση της Αρχαίας Ελληνικής θρησκείας" (Δημοσίευμα εφημερίδος 12/1/95). Είναι λοιπόν ιδιάζουσες οι συνθήκες στην Ελλάδα και η εξάπλωση αυτής της νέας "ιδεολογίας" αποτελεί για την πατρίδα μας ιδιαίτερη απειλή.

Ο μελετητής του συγχρόνου σκηνικού της νεο-ειδωλολατρίας βρίσκεται μπροστά σε πληθώρα προβλημάτων:

Ποιο το θρησκευτικό περιεχόμενο της νεο-ειδωλολατρικής τάσεως;
Ταυτίζεται στις δοξασίες της με την αρχαία ειδωλολατρία;
Είναι πράγματι επιστροφή στην αρχαία θρησκεία;
Ποια η έννοια περί Θεού και κόσμου στις νεοφανείς αυτές ομάδες και Ποια στην αρχαία ειδωλολατρική θρησκεία;
Ήσαν οι αρχαίοι Έλληνες ειδωλολάτρες;
Ήσαν οι αρχαίοι Έλληνες ειδωλολάτρες πολυθεϊστές ή μονοθεϊστές;
Ποια και μέχρι ποίου σημείου η σχέση των νέων αυτών ρευμάτων με την "Νέα Εποχή";


Όλα αυτά Τα ερωτήματα προβάλλουν μέσα από Τα κείμενα των νεο-ειδωλολατρικών ομάδων - οι οποίες, σημειωτέον, είναι πολλές και πολυώνυμες και προβάλλονται μέσα από πολυώνυμα περιοδικά που έχουν τίτλους κυρίως "αρχαιοπρεπείς".

Το θέμα είναι ευρύτατο, πολύπλευρο, ακανθώδες και εν πολλοίς εξουθενωτικά, "ψυχοφθόρο" και επίπονο για τον ασχολούμενο μ' αυτό. και τούτο διότι οι ομάδες αυτές παρουσιάζονται συχνά, κάτω από "αθώους" και εντυπωσιακούς τίτλους. θα λέγαμε δε και "προκλητικούς"-δελεαστικούς.

Παρουσιάζονται ως κινήσεις για την προβολή του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού με εθνικιστικό ή πολιτιστικό κάλυμμα, για την αναβίωση του ολυμπιακού πνεύματος, για την προβολή των Δελφικών ιδεωδών, για την επιστροφή στις ρίζες μας, για την διδασκαλία της αρχαίας ελληνικής γλώσσας. Δραστηριοποιούνται ως φυσιολατρικά, πολιτιστικά και οικολογικά κινήματα (μιλούν για "έμψυχο" δάσος, θεατρικές παραστάσεις), ως καλλιτεχνικές αναβιώσεις αρχαιο-ελληνικών τελετών που φέρουν θρησκευτικό χαρακτήρα, (όπως "Παναθήναια, Ελευσίνια μυστήρια, αναστενάρια, φωτιές του Αη-Γιαννιού, Καρναβάλια, παράδοση του πυρός στους ανθρώπους από τον Προμηθέα, γιορτή του θερινού ηλιοστασίου, αφή και μεταφορά της "ιερής φλόγας" κ.λπ.). Ακόμη προσφέρουν ευκαιρίες για την απόλαυση της πανσελήνου από τον "ιερό βράχο της Ακροπόλεως", εκδηλώσεις με τον εορτασμό των ηλιοστασίων, την αλλαγή των εποχών κ.λ.π. Όλα αυτά και άλλα ακόμη, δεν είναι πάντοτε απλές παραδοσιακές-φολκλορικές ή πολιτιστικές εκδηλώσεις και τελετές. Συχνά μπορεί να είναι ποικίλα προσωπεία και τεχνάσματα για "να επαναφέρουμε τούς πατρομητρικούς αρχαίους τρόπους" (Διιπετές 15, σ. 3), "να γίνουμε κοινωνοί του πνεύματος των προγόνων μας... να συνειδητοποιήσουμε την ταυτότητά μας" (Πυρφόρος τ. 22, σ. 70). Σκοπός είναι "η αναφλόγιση του Αρχαίου Ελληνικού Πνεύματος" "η προβολή του κλασικού αρχαιοελλαδικού πνεύματος σαν αντίδοτο απέναντι στον αμοραλισμό πολλών εκφραστών του σύγχρονου κόσμου" (Σωματείο "Όλυμπος", Υγεία και Ομορφιά, τ. 30, σ. 24) ή "η επανανακάλυψη και στη συνέχεια επαναφορά και επανάνθιση του πατρομήτριου Ελληνικού Πολιτισμού" (Διιπετές, "Ποιοι είμαστε").

Είναι περιττό να πούμε πόσο ασυμβίβαστες με την Ορθόδοξη Πίστη μπορούν να αποδειχθούν όλες αυτές οι κινήσεις, οι τελετές και οι εκδηλώσεις, οι οποίες συνήθως δεν κρύβουν το εχθρικό τους πρόσωπο έναντι του Χριστιανισμού. Αν εξαιρέσει κανείς ελάχιστες απ' αυτές τις ομάδες, οι οποίες επιχειρούν το παράλογο, δηλαδή τον συμβιβασμό της Χριστιανικής Πίστεως με την ειδωλολατρία -φθάνοντας ακόμη να πουν ότι ο Χριστός ήταν Έλληνας- οι περισσότερες απ' αυτές χρησιμοποιούν γλώσσα μίσους, λάσπης, διαστρεβλώσεως και ύβρεων κατά του Χριστιανισμού. και δυστυχώς οι εκπροσωπούντες σήμερα τη νέα αυτή τάση έχουν επιστρατευθεί μέσα από τον λεγόμενο "πνευματικό" κόσμο του τόπου μας, τούς καθηγητές, καλλιτέχνες, ηθοποιούς, δημοσιογράφους ή και δημόσιους λειτουργούς, οι οποίοι, κάνοντας χρήση των δυνατοτήτων που τούς δίνει η θέση τους και η επαφή τους με το ευρύ κοινό, και κρύπτοντας τις αληθινές προθέσεις τους, προβάλλουν εντέχνως στους ανύποπτους Ορθόδοξους Έλληνες την "ιδεολογία" της νεο-ειδωλολατρίας, δηλαδή της "Νέας Εποχής". και αν κάποιος τολμήσει να μιλήσει γι' αυτό το νέο ρεύμα και να ξεκαθαρίσει Τα πράγματα, λέγοντας ότι άλλο ένδοξο αρχαιοελληνικά παρελθόν και εθνική υπερηφάνεια και άλλο παρωχημένα πρωτόγονα ειδωλολατρικά "πιστεύω" σε "θεούς" ανύπαρκτους και γεμάτους πάθη, τότε πέφτει η λάσπη: "Είσαι ανθέλληνας και Ιουδαιοχριστιανός".

Η νεο-ειδωλολατρία έχει όλα Τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα των ρευμάτων της "Νέας Εποχής", καίτοι σε μερικά έντυπα γίνεται προσπάθεια να κρατηθούν αποστάσεις από τον "κακοποιημένο αυτό διεθνή όρο... που έχει προ πολλού καταντήσει να σημαίνει τίποτε περισσότερο από χονδρεμπορική πώληση..." (Διιπετές, τ. 1, σ. 3, 6, βλ. και "Δαυλός", άρ. 130, σ. 7503 κ.έξ.).

Σαφώς όμως εξάγεται από την μελέτη των κειμένων της νεο-ειδωλολατρίας ο "νεοποχίτικος" χαρακτήρας των ρευμάτων αυτών, δηλαδή η "νεο-εποχίτικη" εκδοχή περί Θεού, κόσμου και ανθρώπου, ή αλλιώς η καθαρά αποκρυφιστική δοξασία της "ολιστικής θεωρήσεως του κόσμου", η δοξασία της "μετενσαρκώσεως ή μετεμψυχώσεως" ή της "εκσωμάτωσης" (δηλ. πνευματιστικής και απόκρυφης δοξασίας περί εξωσωματικών εμπειριών) (Διιπετές, τ. 4, σελ. 25) και η σύγχρονη θέση του αποκρυφισμού-νεοσατανισμού ότι δεν υπάρχει διαφορά μεταξύ καλού και κακού (Διιπετές, τ. 4, σελ. 29, 30). Νομίζω ότι η νεο-ειδωλολατρία είναι, μία επί πλέον επινόηση της "Νέας Εποχής", μία ακόμη εμπορεύσιμη δυνατότητα που γίνεται ιδιαίτερα επικίνδυνη για τον αποπροσανατολισμό των νέων μας.

(Συνεχίζεται)

*******************************************************************************

... Οπως αυτοί που βυθίζονται στα νερά, όσο κατεβαίνουν βαθιά τόσο περισσότερο βρίσκονται σε μεyαλύτερα σκοτάδια, το ίδιο ακριβώς έπαθε το γένος των ανθρώπων...

Ξέφυγε ο νους των ανθρώπων από το Θεό και καθώς λησμονούσαν την σημασία εννοιών και σκέψεων, ελάτρευσαν ως Θεό τον ουρανό,τον ήλιο, τη σελήνη και τα αστέρια. Καί πίστευαν ότι είναι Θεοί όχι μόνον αυτά, αλλά και τα φυσικά φαινόμενα που παρατηρούσαν στα ουράνια σώματα.

Μέ τον καιρό βυθίζονται σε περισσότερο σκοτάδι και ονομάζουν θεούς τον αιθέρα,τον αέρα και όσα βρίσκονται στον αέρα.

Και το κακό συνεχίζεται κι άρχισαν να λατρεύουν ως Θεούς τα στοιχεϊα και τα αρχικά συστατικά των σωμάτων δηλαδή τη φωτιά, τον αέρα, τη γη και το νερό. Οταν δε οι άνθρωποι έφθασαν στο κατώτατο στάδιο καταπτώσεως σαν τα σαλιγκάρια σέρνονταν πια πάνω στη γη. Ετσι οι πιο ασεβείς από τους ανθρώπους στη μεγάλη τους κατάπτωση λάτρευσαν σαν θεούς ανθρώπους και ανθρώπινες μορφές, όπως τους αυτοκράτορες και τους μυθικούς ήρωες.

Έφθασαν ακόμη στο σημείο τη θεία και υπερκόσμια ονομασία του Θεού

να την αποδώσουν σε πέτρες και ξύλα και ερπετά ένυδρα και χερσαία

και στα άλογα και ανήμερα ζώα και να απονέμουν σ' αυτά λατρεία ολοκληρωτική. Και τον αληθινό Θεό, τον όντως όντα Θεόν, τον Πατέρα του Χριστού να μην τον δέχονται και να μη πιστεύουν σ' Αυτόν...

... Και ενώ οι άνθρωποι είναι όντα έμψυχα και λογικά, ονομάζουν θεούς πράγματα άψυχα και άκίνητα. Και το πιο παράλογο είναι ότι όσα έχουν υπό την εξουσία τους οι άνθρωποι, αυτά τα θεωρουν εξουσιαστές τους και γίνονται δούλοι τους, λατρεύοντάς τα ως θεούς.

ΜΕΓΑΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ

******************************************************************************

* * *


ΠΛΑΝΗ Η ΑΝΕΝΤΙΜΟΤΗΤΑ;

+ Αντωνίου Αλεβιζοπούλου (Απόσπασμα από ομιλία του στο Θεολογικό σεμινάριο του Ο.Ε.Κ.Ε.Δ.)

Η προσευχή μας φέρνει σε κοινωνία αγάπης με τον Θεό. Ο διαλογισμός, αντίθετα, αποτελεί κοινωνία με τον εαυτό μας. Το να χρησιμοποιούμε τον όρο προσευχή και να εννοούμε διαλογισμό, σημαίνει πως ή δεν έχουμε αντιληφθεί τι σημαίνει προσευχή στο χριστιανικό χώρο, ή ότι κινούμεθα στο χώρο της ανεντιμότητας. και στις δύο περιπτώσεις το αποτέλεσμα είναι σύγχυση. Μια τέτοια σύγχυση προδίδει το ακόλουθο απόσπασμα από το δάσκαλο της θρησκείας της "Αρμονικής Ζωής".

"Η προσευχή, είναι μία μέθοδος με την οποία μπορεί ο νους να εστιάσει σε Μια ανώτερη πνευματική κατεύθυνση, για να ελευθερωθεί από τον κύκλο των παρορμήσεων και τον ιστό της προσκόλλησης. Η προσευχή μπορεί να γίνεται με τον παραδοσιακό τρόπο που μάς μαθαίνει η θρησκεία μας ή μπορεί να είναι Μια απλή, ειλικρινής επικοινωνία ανάμεσα σε μας και το Θείο. Η συνεχής επανάληψη του ονόματος του Θεού ή μίας προσευχής, στο διάστημα της ημέρας, είναι ένας εξαιρετικά δυνατός τρόπος για να ελευθερώσουμε το νου από τη βίαιη επίθεση των υποσυνείδητων παρορμήσεων. Η παραδοσιακή προσευχή για τούς Χριστιανούς, είναι "Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με". Οι Ινδουιστές μπορεί να μεταχειρίζονται τα "Hari rama, Hari Krishna", ή "Om namah shivaya". Ένας Βουδιστής μπορεί να μεταχειριστεί τα "Om mane padme hum (Οικουμενική φιλοσοφία, σ. 198)".

Σ' αυτό το σημείο πρέπει να θέσουμε ένα σοβαρό ζήτημα: Ο Ρόμπερτ Νάτζεμυ ισχυρίzεται πως είναι χριστιανός. Ταυτόχρονα αναγνωρίζει τον γκουρού Σάι Μπάμπα ως Avatar (Δάσκαλο) και θεωρεί τη διδαχή του τουλάχιστον ισάξια με την Καινή Διαθήκη. Έχει συναίσθηση πως Οι δύο πραγματικότητες, η προσευχή και ο διαλογισμός είναι μεταξύ τους ασυμβίβαστες; Αν όντως δεν μπορεί να διακρίνει τα δύο αυτά πράγματα, βρίσκεται σε οικτρή πλάνη και παρασύρει σ' αυτή την πλάνη ανύποπτους χριστιανούς. Αν όμως τα έχει αυτά υπόψη του, τότε πρόκειται για ανέντιμη συμπεριφορά και ανεπίτρεπτο τρόπο προσηλυτισμού.

Η προσευχή, όπως την προσδιορίζει στο κείμενο που αναφέραμε, γίνεται τεχνική "εστιάσεως του νου". δεν προϋποθέτει διάθεση κοινωνίας αγάπης με τον Τριαδικό Θεό. Αντίθετα επιδιώκεται η απελευθέρωση του νου από κάθε "προσκόλληση", επομένως και από την προσκόλληση σ' ένα προσωπικό Θεό. για ένα τέτοιο είδος "προσευχής" δεν υπάρχει Θεός, που έρχεται σε προσωπική σχέση και κοινωνία αγάπης με το πλάσμα Του. Η έννοια της "ξεχωριστότητας" και κάθε διάκριση εξαφανίζεται.

Εδώ δεν έχει σημασία πώς φαντάζεται κανείς τον Θεό σε κατώτερα επίπεδα "πνευματικότητας":

"Είναι δικαίωμά σας να δημιουργήσετε με το Θεό τη σχέση πού σας ταιριάζει. Ο Θεός είναι οικουμενική συνειδητότητα, πέρα και πάνω άπά κάθε μορφή. Όλες Οι μορφές όμως είναι μέρος τού Θεού, εκδηλώσεις του και μπορείτε να τις χρησιμοποιήσετε για να συνδεθείτε μαζί Του... Η μορφή είναι ένα χρήσιμο σημείο αναφοράς για το νου μας, που δεν έχει εξελιχτεί αρκετά, ώστε να μπορεί να εστιάζεται στην άμορφη, αγνή, πανταχού παρούσα οικουμενική συνειδητότητα... Γι' αυτό Οι περισσότεροι άνθρωποι χρειάζονται κάποιο είδος μορφής, πάνω στην οποία να μπορούν να συγκεντρωθούν" (Οικουμ. Φιλοσοφία, σ. 221, 222).

Ο συγγραφέας αυτού του βιβλίου γνωρίζει προφανώς ότι Οι θέσεις αυτές δεν συμβιβάζονται με την χριστιανική πίστη, όπως την κηρύττει η Εκκλησία μας και όπως την αποδέχονται Οι ορθόδοξοι χριστιανοί.

...δεν είναι ο Θεός, που συγκαταβαίνει και αναζητάει τον άνθρωπο, ακούει και ανταποκρίνεται στις προσευχές του με την αγάπη Του και το πλούσιο έλεός Του. Είναι ο άνθρωπος και μάλιστα ο μη εξελιγμένος άνθρωπος που κατασκευάζει Θεούς, για να τούς χρησιμοποιήσει ως βοηθητικά μέσα να "εξελιχθεί", ώστε να μην έχει ανάγκη τίποτε άλλο έξω από τον εαυτό του. Ο Χριστιανός λογίζεται ον που έχει ανάγκη να φοιτήσει σ' ένα είδος νηπιαγωγείου. Η οργάνωση Σατυανάντασραμ αναφέρει:Εάν θέλεις να εισέλθεις στον ναό του Θεού, στην αρχή φυσικά, μπορείς να το κάνεις εξωτερικά, αλλά αυτό μόνο του δεν θα σε φέρει στον Θεό. να επισκέπτεσαι ναούς είναι σαν να πηγαίνεις στο νηπιαγωγείο. Ο ύψιστος ναός, η πραγματική κατοικία του Σίβα, βρίσκεται μόνο μέσα μας.

...για τον αρχάριο είναι απαραίτητο ένα σύμβολο, όπως ο σταυρός, ένα λουλούδι, το λίνγκαμ κ.λπ. Αλλά όταν η επίγνωση είναι βαθειά, μεγαλειώδης, τότε ποια είναι η ανάγκη για σύμβολα;" (Γιόγκα 5/80, σ. 15).

Ο γκουρού Σατυανάντα και πολλοί άλλοι γκουρού, όπως ο Μαχαρίσι, δεν λένε πως είναι χριστιανοί. Ισχυρίζονται όμως πως κάθε χριστιανός μπορεί να γίνει οπαδός της δικής του αντίληψης για την θρησκεία και να ασκήσει τις πρακτικές της γιόγκα και του διαλογισμού χωρίς να είναι αναγκαίο να εγκαταλείψει τον Χριστό. Άλλοι όμως, όπως ο "Δάσκαλος" της "Αρμονικής Ζωής", που συμμερίζονται και προβάλλουν ιδέες παρόμοιες με του γκουρού Σατυανάντα ή του γκουρού Μαχαρίσι, διακηρύττουν πως είναι χριστιανοί. Αλλά πώς μπορεί να το διακηρύττει αυτό, όταν προβάλει ιδέες όπως Οι κατωτέρω;

"Οι περισσότεροι Χριστιανοί πιστεύουν πως ο Ιησούς ήταν ο μόνος Θεάνθρωπος που υπήρξε ποτέ. Οι Ινδοί δέχονται τον Ιησού Χριστό σαν Θεάνθρωπο και συχνά αναφέρονται στα διδάγματά Του. Αλλά ταυτόχρονα πιστεύουν πως υπήρξαν και θα υπάρξουν και άλλοι Θεάνθρωποι, που τούς ονομάζουν "Avatars". Οι δύο πρόσφατες ενσαρκώσεις του Θεού στην Ινδία, σύμφωνα με αυτούς, είναι ο Ράμα και o Κρίσνα. Μερικοί πιστεύουν πως και ο Σάι Μπάμπα, που ζει σήμερα στην Ινδία, είναι ένας "Avatar". Αυτά τα "πιστεύω" δεν μπορούν ν' αμφισβητηθούν... δεν έχει σημασία αν είμαστε αφοσιωμένοι στον ένα ή στον άλλο Θεάνθρωπο..." (Οικουμενική φιλοσοφία, σ. 232).

Το ότι ο Δάσκαλος της "Αρμονικής Ζωής" ισχυρίζεται πως όχι όλοι, αλλά μερικοί χριστιανοί δέχονται την μοναδικότητα του Χριστού, αυτό αποδεικνύει στην καλύτερη περίπτωση πως αγνοεί ολοκληρωτικά τα σωτήρια δόγματα της χριστιανικής πίστεως.

Το πρόσωπο του Χριστού διαφοροποιεί τούς χριστιανούς από τούς πιστούς των θρησκειών. δεν υπάρχει σωστός χριστιανός που να μη δέχεται ότι ο Ιησούς είναι μοναδικός και ανεπανάληπτος, ο Ιησούς Χριστός, ο από Ναζαρέτ της Γαλιλαίας. Κανένας άλλος. Όποιος διακρίνει ανάμεσα στον Ιησού και στον Χριστό, δεν είναι Χριστιανός. Όποιος ταυτίzει τον Ιησού Χριστό με τον γκουρού Σάι Μπάμπα, όποιος θεωρεί τον γκουρού Σάι Μπάμπα ως "Θεάνθρωπο", ενσάρκωση ή προβολή της Αγίας Τριάδος, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ.

Όσοι κηρύττουν τον διαλογισμό, χρησιμοποιούν το όνομα ή τη μορφή του Χριστού ως διαλογιστικό αντικείμενο δίπλα σε οποιοδήποτε άλλο όνομα ή μορφή ειδώλου και ψευδούς θεού, δεν δέχονται τον Ιησού Χριστό "εν σαρκί εληλυθότα". Πίσω από το όνομα "Χριστός", επικαλούνται "άλλους θεούς" και αποδέχονται διαφορετικά περιεχόμενα πίστεως.

Ως Χριστιανοί απορρίπτουμε ασυζητητί τις ιδέες των γκουρού περί "Χριστού" και το διαλογισμό ως "εργαλείο" για την αλλαγή της νοητικής στάσης και τη δραστηριοποίηση συμπαντικών δυνάμεων. για μας τούς Χριστιανούς η προσευχή θεμελιώνεται στην κοινωνία αγάπης ανάμεσα στο Θεό και τον άνθρωπο. Εκζητούμε το έλεος και την αγάπη του Θεού-Πατέρα μέσω του Υιού δια της προσευχής: "Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με τον αμαρτωλό". Γνωρίζουμε πως ο Χριστός είναι η μοναδική οδός η αλήθεια και η ζωή και μέσω αυτού οδηγούμεθα προς τον Πατέρα. δεν υπάρχει άλλος δρόμος. "Ουδείς έρχεται προς τον Πατέρα ει μη δι' εμού" (Ιω ιδ΄6). Επαναλαμβάνουμε δεν υπάρχει άλλος δρόμος για τούς Χριστιανούς. Η ατραπός του διαλογισμού οδηγεί σε πλήρες αδιέξοδο διότι αποκλείει την μοναδική οδό προς τον Πατέρα τον Κύριο υμών Ιησού Χριστό. Επομένως οι θεωρίες των γκουρού περί Χριστού και η άσκηση του διαλογισμού είναι πράγματα ασυμβίβαστα με την ιδιότητα του Χριστιανού.

************************************************************************************

Το τελευταίο κείμενο τού πατρός Αντωνίου Αλεβιζοπούλου

(λίγες μέρες πρίν την κοίμησή του)

«Το να θελήσει ένας ποιμένας να αφαιρέσει από οποιονδήποτε το στοιχείο της ελπίδος και να τον διαγράψει από το βιβλίο της Ζωής είναι το μεγαλύτερο έγκλημα που θα μπορούσε να διαπράξει εναντίον ενός αδελφού. Γι' αυτό και ο ποιμένας έχει καθήκον να συμπαρασταθεί σε οποιονδήποτε του το ζητήσει και έχει ανάγκη της πνευματικής του προσφοράς. Συνεπώς η απολογητική της Εκκλησίας μας, καθίσταται αναγκαία σε κάθε περίπτωση, ανεξάρτητα από τη βούληση του καθενός και βέβαια με διάκριση και σεβασμό στην προσωπική ελευθερία και στην τελική επιλογή του. Εδώ έχουμε να κάνουμε με ένα πολύ λεπτό ποιμαντικό πρόβλημα το οποίο κατ' ουδένα τρόπο πρέπει να παρακαμφθεί».

***********************************************************************************

* * *


Η ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΤΟΥ «ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΥ ΦΩΤΟΣ»

Την περασμένη άνοιξη έγινε στο Μονακό μια έκθεση Βυζαντινών εικόνων στα πλαίσια του πολιτιστικού θεσμού "Η Άνοιξη τον Τεχνών". Οι τεχνοκριτικοί χαρακτήρισαν τις βυζαντινές εικόνες "σύμβολα της αέναης αναζήτησης του ανθρώπου για το ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΦΩΣ". Δεν γνωρίζομε τι εννοούσαν Οι εν λόγω κριτικοί με τον όρο "εσωτερικό φως". Πρόκειται πάντως για στοιχείο μιας ευρύτατα διαδεδομένης σήμερα ορολογίας, που δημιουργεί εύλογα το ερώτημα:

Είναι άραγε ο άνθρωπος αυτόφωτος ή ετερόφωτος; Πού βρίσκεται ή μάλλον - ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ η πηγή του αληθινού Φωτός; Ποιος είναι "ο Πατήρ των Φώτων", "εσωτερικών και εξωτερικών;"
Στους χώρους των Καταστροφικών Λατρειών της "Νέας Εποχής" κυριαρχεί η αντίληψη ότι o άνθρωπος είναι ΑΥΤΟΦΩΤΟΣ ο ίδιος ο άνθρωπος είναι η πηγή του Φωτός είναι "ο Πατήρ των Φώτων". Αυτή η θεμελιώδης αντίληψη αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της "Νεο-εποχίτικης" ανθρωπολογίας, πού θέλει τον άνθρωπο Θεό του εαυτού του!

Αρκεί μια σύντομη ματιά στις διδασκαλίες αντιπροσωπευτικών αποκρυφιστικών ομάδων, που δρουν για χρόνια στην χώρα μας θηρεύοντας ανύποπτα θύματα, στα οποία - κυριολεκτικά πλέον - "τούς αλλάζουν τα φώτα"!

Σε έντυπο της κίνησης ΚΑΦΕ ΣΧΟΛΕΙΟ του Κώστα Φωτεινού (Ιούνιος 1985) δημοσιεύεται ένα αποκαλυπτικό κείμενο, που αναφέρεται Σε κάποιο δάσκαλο του Ζεν. Ο εν λόγω δάσκαλος, κάθε πρωί επί πολλά χρόνια, φώναζε... στον εαυτό του: "Ε, δάσκαλε!" και ο ίδιος απαντούσε: "Ναι, λέγε! " και Δεν έλεγε τίποτε άλλο. Χρειάστηκαν χρόνια - συνεχίζει το κείμενο - για να καταλάβουν Οι μοναχοί τι σήμαινε αυτό: Ο Μόνος που μπορεί να μας απαντήσει είναι ο Εαυτός μας. Φτάνει να ξέρουμε να τον ρωτήσουμε σωστά...(!)
Στην διδασκαλία της κίνησης ΑΡΜΟΝΙΚΗ ΖΩΗ του Ρόμπερτ Νάτζεμυ τονίζεται επίσης ότι Δεν υπάρχει Θεός έξω από τον άνθρωπο, με τον Οποίο ερχόμαστε Σε διαπροσωπική σχέση. H υπέρτατη "αλήθεια" είναι η συνειδητοποίηση ότι είμαστε ο "Εαυτός", αυτό είναι η μόνη πραγματικότητα. και Δεν χρειαζόμαστε καμία βοήθεια και κανένα φως έξω από τον "Εαυτό". και με το "εσωτερικό φως" του "Εαυτού" βλέπομε τα πάντα ως "προσωρινές εκδηλώσεις τού Ενός παγκοσμίου Πνεύματος.
τις ίδιες ανθρωποκεντρικές διδασκαλίες - ντυμένες μάλιστα με επιστημονική ορολογία - προβάλλει και ο ΜΑΧΑΡΙΣΙ ΜΑΧΕΣ ΓΙΟΓΚΙ, με κυριότερους "αποστόλους" του στην Ελλάδα τον Π. Ασημάκη και τον Α. Καλογήρου της κίνησης Success Dynamics. Ο Μαχαρίσι κηρύσσοντας από το 1975 την "Χαραυγή της Εποχής του Φωτισμού", δημιούργησε την "Επιστήμη της Δημιουργικής Διανοίας" και την "Τεχνολογία του Ενοποιημένου Πεδίου", τονίζοντας και αυτός ότι "πάσα δόσις αγαθή και παν δώρημα τέλειον" Δεν προέρχεται "άνωθεν" αλλά κάτωθεν, από την αυτόφωτη Διάνοια του ανθρώπου!
Το πιο σύντομο σχόλιο πού θα μπορούσε να κάνει κάποιος για τις "διαφωτιστικές" αυτές διδασκαλίες είναι τα λόγια του Γερμανού κοινωνιολόγου Dietmar Kamper, ο οποίος - παίζοντας με τις λέξεις Licht (φως) και Nicht (Μηδέν) - είπε χαρακτηριστικά: Verlichtung ist Vernichtung, δηλαδή η Διαφώτιση είναι Μηδενισμός!

με άλλα λόγια ο Kamper συνοψίζει αυτά που διαβάζομε στην Γένεση (γ΄, 4-7): "και είπεν o όφις τη γυναικί... ή άν ημέρα φάγητε απ' αυτού (από του ξύλου της γνώσεως) διανοιχθήσονται υμών οι οφθαλμοί και έσεσθε ως Θεοί... και (μετά την πτώση) διηνοίχθησαν οι οφθαλμοί των δύο και έγνωσαν ότι γυμνοί ήσαν".

Όσο ο άνθρωπος "τσιμπάει" το δόλωμα της αυτονομίας και πιστεύει ότι μοναδική Πηγή Φωτός είναι ο Εαυτός του, τόσο σκοτίζεται και τυφλώνεται. και το μόνο που - τελικά - βλέπει (αν το βλέπει!) είναι η γυμνότητά του...

* * *


ΤΟ ΠΑΝΘΡΗΣΚΕΙΑΚΟ ΟΡΑΜΑ

(ΕΦΙΑΛΤΗΣ) ΤΗΣ «ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ»

Η λεγόμενη "Νέα Εποχή του Υδροχόου" (Ν.Ε.) αποτελεί ως γνωστόν το ποιμαντικό πρόβλημα της δεκαετίας τού 90. Αυτό επισημάνθηκε ήδη από τον μακαριστό π. Αντώνιο Αλεβιζόπουλο και διαπιστώθηκε από την Β' Συνδιάσκεψη Εντεταλμένων ιερών Μητροπόλεων επί θεμάτων αιρέσεων, που έλαβε χώρα στο Κυβέρι Αργολίδος το 1990, με θέμα: "Το Σύνδρομο της 'Νέας Εποχής' και η αλήθεια της Ορθοδοξίας".

Η "Νέα Εποχή" είναι το αρχαίο εωσφορικό ψέμα με νέα μορφή. Επαναλαμβάνει αυτό που είπε ο διάβολος στον Αδάμ και την Εύα ότι δηλαδή ο άνθρωπος είναι από την ίδια του τη φύση Θεός.

Οι βασικοί στόχοι της "Νέας Εποχής", όπως περιγράφονται στα βιβλία των σημαντικότερων εκπροσώπων της, Alice Bailey, Benjamin Creme, Pavid Spangler, Vera Alder, Marilyn Ferguson, John Randolph Price, Mueller Robert κ.α. είναι δύο:

Η επιβολή μιας "Νέας Τάξεως Πραγμάτων" σε πολιτικο-οικονομικό επίπεδο, δηλαδή μιας Παγκόσμιας Κυβέρνησης με επικεφαλή τον αναμενόμενο από τούς νεοεποχίτες Μεσσία ή "Αβατάρ" της "Νέας Εποχής" και,
Η επιβολή μιας "Νέας Τάξεως Πραγμάτων" σε θρησκευτικό επίπεδο, δηλαδή μιας παγκόσμιας συγκρητιστικής θρησκείας ή πανθρησκείας.
Αυτοί Οι δύο βασικοί στόχοι, αποτελούν το λεγόμενο από τούς νεοεποχίτες "Σχέδιο", το οποίο προωθεί "Το Τάγμα".

Μέσω του "Τάγματος" είναι Οι "εξυψωμένοι διδάσκαλοι", μερικοί από αυτούς θεωρούνται ότι δεν έχουν υλικό σώμα (πρόκειται δηλαδή για δαιμονικές οντότητες), ενώ άλλοι είναι άνθρωποι του χρήματος μυημένοι στην υπόθεση.

Οι δύο βασικοί σκοποί (πολιτικοοικονομικός και θρησκευτικός) όχι απλώς συνδέονται, αλλά σε τελική ανάλυση σχεδόν ταυτίζονται. Ο ψευδομεσσίας της "Νέας Εποχής", φιλοδοξεί να είναι επικεφαλής και της παγκόσμιας κυβέρνησης και της δαιμονικής πανθρησκείας.

Όλα αυτά βέβαια, δίνουν ίσως την εντύπωση σεναρίου επιστημονικής φαντασίας. Δεν είναι όμως καθόλου έτσι. Το "Σχέδιο" όχι απλώς υπάρχει δημοσιοποιημένο στα βιβλία των σημαντικότερων νεοεποχιτών, αλλά και το βλέπουμε καθημερινά να προωθείται στην πράξη.

Εμείς εδώ θα αναφερθούμε κυρίως, όπως άλλωστε το δηλώνουμε στον τίτλο στον δεύτερο στόχο, δηλαδή στη "Νέα Τάξη Πραγμάτων" σε θρησκευτικό επίπεδο.

Το προτεινόμενο, ήδη και σε επίπεδο Ο.Η.Ε. έμβλημα της επιδιωκόμενης πανθρησκείας, είναι κυκλική παράσταση, όπου στην περιφέρεια του κύκλου υπάρχουν, πάλι μέσα σε μικρότερους κύκλους, τα σύμβολα των έξι μεγάλων θρησκειών του κόσμου (Χριστιανισμού, Ioυδαϊσμού, Ισλάμ, Ινδουϊσμού, Βουδισμού, Tαοϊσμού) και στο κέντρο του μεγάλου κύκλου η φράση: "Ειρήνη και αγάπη στη Γη".

Η Lola Davis, "προφήτης" της "Νέας Εποχής", υπόσχεται ότι ο "Χριστός της Νέας Εποχής", "θα φέρει νέες αποκαλύψεις και θα καθοδηγήσει στην εγκαθίδρυση της Νέας Παγκόσμιας Θρησκείας".

Κατά την Lola Davis, μέχρι να επιστρέψει αυτός, ο μέγας Αβατάρ υπάρχει μία ευθύνη που βαραίνει κάθε άνθρωπο "να δημιουργήσει μια νέα παγκόσμια κοινωνία που θα υποδεχθεί τη Νέα Παγκόσμια Θρησκεία για τη Νέα Εποχή".

Ο αναμενόμενος αυτός Μεσσίας της "Νέας Εποχής" (στην πραγματικότητα ψευδοχριστός ή Αντίχριστος), θα είναι "ένας Μεγάλος Παγκόσμιος Διδάσκαλος για τούς ανθρώπους κάθε θρησκείας, καθώς και για τούς άθρησκους.

(Συνεχίzεται)

* * *


Ο ΒΟΥΔΙΣΜΟΣ ΣΤΙΣ ΠΥΛΕΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ

Η λειτουργία βουδιστικού μοναστηριού ή, εν πάση περιπτώσει, βουδιστικού κέντρου λατρείας στην κτηματική περιφέρεια της Κοινότητος Ταξιάρχη επί τού όρους Χολομώντα, η οποία έχει άμεση οπτική επαφή με το Άγιον Όρος, αποτελεί αλλοίωση" του πολιτιστικού περιβάλλοντος της περιοχής, η οποία, επειδή ακριβώς γειτνιάzει με το Άγιον Όρος, είχε χρησιμεύσει κατά το παρελθόν ως χώρος ασκήσεως μοναχών ορθοδόξων. Δοθέντος δε ότι το Άγιον Όρος εμπίπτει εις την έννοια της "παραδοσιακής" περιοχής και συνεπώς προστατεύεται από το αρθ. 24 §6 τού Συντάγματος, συνάγεται, κατά λογικήν ερμηνείαν αυτού, ότι προστατεύεται και η πέριξ του Αγίου Όρους περιοχή και απαγορεύεται η κατασκευή οποιουδήποτε έργου το οποίον θα νοθεύσει και γενικώς θα επηρεάσει την μορφήν της περιοχής αυτής από ιστορική, θρησκευτική και γενικά πολιτιστική άποψη. Ειδικότερα η Χαλκιδική ιδίως δε η προς την πλευράν του Αγίου Όρους περιοχή του Χολομώντος, από την οποίαν επί σειράν αιώνων διήρχοντο υποχρεωτικά οι δια ξηράς ταξιδεύοντες προς το Αγιον Όρος, είναι περιοχή η οποία έχει έντονη την επίδραση τού Αγίου Όρους. Είναι η πύλη του Αγίου 'Όρους, η οδός η άγουσα εις τα Αγιον Όρος, αυτό το μοναδικό στον κόσμο σύμβολο τού Ανατολικού Μοναχισμού με την χιλιετή και πλέον ιστορία και παράδοσή του. Ως τοιαύτη η περιοχή αυτή πρέπει να διατηρηθεί ως έχει χωρίς την παρουσία ετεροθρήσκων χώρων λατρείας και κυρίως ετεροθρήσκων μοναστικών κοινοτήτων, οι οποίες θα καταστρέψουν την μοναδικότητα του συγκεκριμένου αυτού πολιτιστικού στοιχείου. και ας μη λησμονούμε ότι το Αγιον Όρος με την γύρω απ' αυτό περιοχή είναι ένα από τα μοναδικά μέρη της Ελλάδος (άλλα είναι η Πάτμος, τα Μετέωρα κ.λπ.) στα οποία γίνεται έντονα αισθητή η γοητεία της ελληνορθόδοξης παράδοσης, με την οποίαν γαλουχήθηκε τόσους αιώνες ο λαός μας και που αποτελεί, ως εμπειρία και τρόπος ζωής, το μόνο ίσως που απέμεινε (μετά την συνεχιζόμενη καταστροφή της γλώσσας μας) πολιτιστικό στοιχείο ικανό να μάς βοηθήσει να διατηρήσουμε την φυσιογνωμία μας και την ιδιαιτερότητά μας σ' αυτούς τούς χρόνους που έρχονται. Πώς λοιπόν θα αφήσουμε να "αλλοιωθεί" αυτό το πολιτιστικό περιβάλλον;

Απόσπασμα από μελέτη με τον ανωτέρω τίτλο του Αναστασίου Ν. Μαρίνου Δ/ρος Ν. Αντιπροέδρου του Συμβουλίου Επικρατείας

* * *


Η ΑΠΟΡΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΕΔΡΟΥ

Το περιστατικό που θα αναφέρω συνέβη πριν από λίγους μήνες σε μία αίθουσα δικαστηρίου. Αυτεπάγγελτη δίωξη η υπόθεση για παράνομο προσηλυτισμό από παραθρησκευτική οργάνωση. Ο κατηγορούμενος "δάσκαλος" της ομάδος ήταν απών. Είχε διαφύγει στο εξωτερικό. Στην αίθουσα ήταν οι δικαστές, δύο "μάρτυρες κατηγορίας" κι εγώ που υποτίθεται ότι πήγα για συμπαράσταση στους "μάρτυρες κατηγορίας" που ήταν οι γονείς, ο πατέρας και η μητέρα, ενός άτυχου αγοριού που παγιδεύτηκε και πλανήθηκε από τις δοξασίες της ομάδας και τώρα βρίσκεται εδώ και χρόνια σ' ένα κοινόβιό τους στο εξωτερικό.

Η δίκη ήταν τελευταία, η ώρα ήταν προχωρημένη και ο μεγάλος θόρυβος, η βοή από τούς διαδρόμους, είχε τελείως κοπάσει. Δεν ξέρω γιατί, αλλά αυτή η ησυχία μου έδωσε την εντύπωση, ότι η θλιβερή μοναξιά του γηραιού ζεύγους μεγάλωσε απελπιστικά. Κάθονταν δίπλα δίπλα κρατούσαν ο ένας το χέρι του άλλου και κοίταζαν με αγωνία τα πρόσωπα των δικαστών σαν να περίμεναν από την απόφαση τους να γυρίσει πίσω στο σπίτι το παιδί τους. Τούς κοίταζα και το όλο σκηνικό μου θύμισε μια άλλη θλιβερή εικόνα. πριν από χρόνια με το μακαριστό μας γέροντα τον π. Αντώνιο πήγαμε στο γ΄ Νεκροταφείο όπου ο πατήρ θα συμμετείχε στην ακολουθία της κηδείας ενός παλιού συνεργάτου του. Πήγαμε πιο νωρίς και μέσα στην Εκκλησία γινόταν άλλη κηδεία. "Παρόντες" στο ναό, το φέρετρο κι ο ιερέας και μια κυρία κάποιου φιλανθρωπικού συλλόγου που είχε αναλάβει μάλλον τις πληρωμές στο "Γραφείο τελετών". Η απόλυτη εν ζωή μοναξιά του αδελφού που ήταν στο φέρετρο τον συνόδευε και μετά την κοίμησή του. Την οδύνη που δοκίμασα τότε την ένοιωσα πάλι στο δικαστήριο όταν αντίκρισα τα πονεμένα και αγωνιώδη βλέμματα των δύο άτυχων γονιών. Ήταν μόνοι στην αίθουσα αυτοί και οι δικαστές και σε μια γωνιά ήμουν κι εγώ σαν τότε με το μοναδικό φέρετρο. Η απόσταση από τα έδρανα των δικαστών μέχρι το γέρικο ζευγάρι μου φάνηκε εκείνη την ώρα τεράστια. Πάντα με προβλημάτιζε αυτή η διάταξη των δικαστικών αιθουσών. Μήπως θα έπρεπε κάποτε να "χαμηλώσουν" τα έδρανα και να πλησιάσουν περισσότερο τον κόσμο; "Αλλά Δεν θα κοινωνιολογήσωμεν τώρα" έλεγε o Άγιος των γραμμάτων Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, όταν έθιγε καυτά κοινωνικά θέματα που απασχολούσαν την εποχή του. σε κάποια στιγμή της δίκης όταν κατέθετε η μητέρα του θύματος της παραθρησκευτικής ομάδας, η Πρόεδρος του Δικαστηρίου είπε: "Μα εδώ ο γιος σας λέγει, ότι είναι ευχαριστημένος από τη ζωή του στο κοινόβιο".

Η ολιγογράμματη μητέρα κοίταξε την Πρόεδρο σιωπηλή για λίγο κι ύστερα είπε: "Μα πώς μπορεί να λέει ότι είναι ευχαριστημένος, όταν έχει χρόνια να ιδεί τούς γονείς του, να στείλει ένα γράμμα ή να κάνει κάποιο τηλεφώνημα; O γιος μας από τότε που έμπλεξε μ' αυτούς, ούτε ενεργεί, ούτε αποφασίζει μόνος του. Ότι του είπαν αυτό λέει".

Η μητέρα αγαπητοί αναγνώστες είπε μία αλήθεια που δυστυχώς την αγνοούν ή την παρασιωπούν όσοι ευκαιριακά ασχολούνται με τέτοιες υποθέσεις. Όλοι οι οπαδοί των όποιων ομάδων ολοκληρωτικής νοοτροπίας, ούτε ενεργούν, ούτε αποφασίζουν μόνοι τους. Υφίστανται μία διαδικασία πρακτικών ένταξης που ξένοι ερευνητές την ονομάζουν εξαναγκασμό πίστης ή αναμόρφωση σκέψης ή διανοητικό χειρισμό. O "χαρισματικός" αρχηγός γίνεται συνεχώς αντικείμενο λατρείας και ο οπαδός Δεν έχει καμία προσωπική αυτονομία. Παρατηρείται συν τω χρόνω στα άτομα-οπαδούς μία δραματική αλλαγή ταυτότητας και καταντούν πιόνια, μία κατάσταση πού o Robert J. Lifton, M.D., αποκαλεί "αναίρεση ύπαρξης". σε τέτοιες καταστάσεις παρατηρείται ο προγραμματισμένος αυθορμητισμός έτσι που ο οπαδός να νομίζει ότι ενεργεί αυθόρμητα και ο έξω παρατηρητής Δεν αντιλαμβάνεται την μεθόδευση/ παραπλάνηση. και μπορεί να επαναλάβει την απορία της Προέδρου: "Δηλώνει Ότι είναι ευχαριστημένος στην ομάδα".

Ο Robert J. Lifton, λέγει στη μελέτη του "H δημιουργία των λατρειών", ότι "όταν καταπατώνται οι νόμοι με δόλο ή παρατηρούνται συγκεκριμένες βλάβες στα μέλη, η νομική παρεμβολή ενδείκνυται. Τι γίνεται όμως με τις περιπτώσεις που η συμπεριφορά είναι σχεδόν αυτοματοποιημένη, η γλώσσα έχει υποβιβαστεί σε επανάληψη και κλισέ, ενώ τα μέλη εκφράζουν συγκεκριμένη ικανοποίηση ή και ευτυχία;" Πολλοί λίγοι αντιλαμβάνονται τη δραματική σημασία των λόγων αυτών του R.J. Lifton. Ίσως μόνον εκείνοι που ασχολούνται με περιπτώσεις οπαδών θυμάτων, όπως οι Σύλλογοι Πρωτοβουλίας Γονέων, οι γονείς των παιδιών, οι ερευνητές του φαινομένου, οι ψυχίατροι και οι νομικοί που μελέτησαν από καθήκον κάθε περίπτωση.

Αυτοί ξέρουν ότι "το θύμα καταντά χωρίς μυαλό, αλλά είναι... ευτυχισμένο". Ξέρουν ότι η επίδειξη ανωτερότητας στους ανθρώπους εκτός ομάδος, λόγω υπερβολικής προπαγάνδας σχετικά με το αλάθητο των πρακτικών της παραθρησκείας είναι φαινομενική. Ξέρουν ότι η εμφάνιση και επιχειρηματολογία σε δημόσιες εμφανίσεις, σε κανάλια, σε σεμινάρια, σε διαλέξεις, σε συνεντεύξεις, είναι μια εικόνα ψευδής, ένα προσωπείο ξένο προς την ταυτότητα του μέλους, ένας άλλος εαυτός δίπλα στον πραγματικό.

σε τέτοιου είδους εμφανίσεις οι συντονιστές δημοσιογράφοι προσπαθούν να μεγαλοποιήσουν την ελευθερία έκφρασης των μελών της οργάνωσης και να δημιουργήσουν εντυπώσεις. και όταν σε τέτοιες συνεντεύξεις τα παιδιά στρέφονται εναντίον των γονέων και τούς κατηγορούν για ανάρμοστη συμπεριφορά, οι συντονιστές το θεωρούν αυτό θεμιτό και την αγωνία των γεννητόρων τους απαράδεκτη. Η καθηγήτρια Claire Champollion που στρατεύτηκε στην υπηρεσία της κινήσεως των Γάλλων γονέων είχε οδυνηρή προσωπική εμπειρία αυτής της στάσης των παιδιών προς τούς γονείς. σε συνομιλία της με τον π. Αντώνιο Αλεβιζόπουλο ανέφερε: "έχω υπ' όψιν μου, ομάδες που είναι φοβερά σκληρές και για τις οποίες η σκληρότητα των μελών απέναντι στις οικογένειες θεωρείται πρώτη αρετή. Το να μείνει αδιάφορος, απαθής, για το θάνατο ενός πατέρα, μιας μητέρας, το θάνατο του παππού, την ασθένεια της γιαγιάς, θεωρείται εκδήλωση αρετής. Το να κατηγορήσει βάναυσα τούς γονείς του θεωρείται επίσης αρετή. Είχα προσωπική εμπειρία. Το καλοκαίρι του 1975 ο άνδρας μου πέθανε. Ο γιος μου μέλος αίρεσης Δεν παραβρέθηκε στην κηδεία του. στα μέλη ο αρχηγός είπε: "Βλέπετε πέθανε επειδή μας πολέμησε. Αυτό είναι ένα γεγονός... Παραβρέθηκα όμως σε περιστατικά που μπορούν να θεωρηθούν απάνθρωπα... "

Αλλά οι "συνήγοροι" τέτοιων καταστάσεων επιμένουν: "τα παιδιά, όταν μεγαλώσουν είναι ελεύθερα να ακολουθήσουν όποιον δρόμο αυτά θέλουν". "Επί τέλους", είπε αγανακτισμένος ένας συντονιστής, "ας καταλάβουν οι γονείς ότι τα παιδιά τους είναι σε ηλικία τέτοια που πρέπει να τα ξεχάσουν και να μην ασχολούνται πια μ' αυτά".

Τι ασχολείστε λοιπόν γονείς με τα παιδιά σας αν τα χάσατε; Αυτά μεγάλωσαν πια. Αυτά μοιάζει σαν να πούμε σε μια χαροκαμένη μητέρα:

"Γιατί κλαις καημένη; Το παιδί σου ήταν μεγάλο και διάλεξε το δρόμο να... πεθάνει! " οι ταλαίπωροι γονείς ξέρουν πολύ καλά την κατάσταση των παιδιών τους. Αν πίστευαν ότι είναι ευχαριστημένα, ότι είναι ευτυχισμένα Δεν θα μιλούσαν. Η ευτυχία των παιδιών τους θα μετρίαζε τον πόνο του αποχωρισμού. Από μια μητέρα που παραβρέθηκε στην Συνδιάσκεψη της Αλιάρτου (βλ. σχετικά βιβλίο) κατατέθηκε η εξής συγκλονιστική μαρτυρία: "Δεν μπορείτε να φανταστείτε πόσο βαθύς πόνος είναι για μια μάνα να βλέπει το παιδί της, που o Θεός του είχε χαρίσει υγεία και ζωντάνια, να το έχει καταντήσει η αίρεση σωστό πτώμα". Μία άλλη μητέρα έλεγε συντετριμμένη: "Το παιδί μου που ήταν γεμάτο σφρίγος και δραστηριότητα, αγάπη και κατανόηση, με προκοπή στις σπουδές, κατάντησε ένα παράξενο αντικείμενο εξ αιτίας της αίρεσης. Αδυνάτιζε μέρα με την ημέρα και το ζωηρό πρόσωπό του έγινε χλωμό σαν κιμωλία. Λίγες φορές το είδα ύστερα από φοβερές προσπάθειες, αλλά Δεν είχε καμία επικοινωνία μαζί μου".

Αυτές οι μητέρες συγκεντρώνονται όλες μαζί σε διάφορες συναντήσεις ή σε αίθουσες δικαστηρίων και μοιάζουν, έτσι πονεμένες που είναι, σαν μανιάτισσες μοιρολογίστρες μπροστά σε λείψανο νεαρού παιδιού.

Η Wendy Ford που παγιδεύτηκε σε μία ομάδα επί 7 χρόνια αναφέρει στο βιβλίο της: "όταν ζεις σε μια οργάνωση η ταυτότητά σου ή η προσωπικότητά σου αλλάζουν, γιατί σου επιβάλλουν μια άλλη προσωπικότητα... Ο παλιός σου εαυτός είναι θαμμένος και περιμένει να ελευθερωθεί, όπως ένα πουλί μέσα στο κλουβί". Η ψυχολόγος Μ. Τ. Singer αναφέρει σε βιβλίο της που εξεδόθη στο San Francisco το 1994, πολλές περιπτώσεις "ευχαριστημένων" (βλέπε "Αντιμετώπιση των αιρέσεων" π. Αντωνίου Αλεβιζοπούλου, σελ. 41 κ.ε.) Είναι η περίπτωση της Mary, της Το, της Helen, της Luther. οι "ευχαριστημένοι" αυτοί έχασαν τη σταδιοδρομία τους, τις οικονομίες τους, την ίδια την ζωή τους. Αλλαξαν ονόματα, γιατί αυτά απαιτούσαν οι διάφοροι γκουρού.

Η Γουέντυ Φορντ συνιστά στους γονείς όταν κάποιοι "ευχαριστημένοι" αποδράσουν από κέντρα και κοινόβια και έρθουν κοντά τους, να οπλιστούν με μεγάλη υπομονή. "Ως γονείς, λέγει, είχατε όνειρα για τα παιδιά σας και όλα αυτά τα έκλεψε η ομάδα. Επίσης σας έκλεψε το χρόνο που θα είχατε μαζί με τα παιδιά σας ή τα εγγόνια σας. θα σας πονέσει το γεγονός, συνεχίζει σε άλλο σημείο του βιβλίου της, που ένα 40χρονο άτομο της οικογενείας σας πανικοβάλλεται όταν πρόκειται να πάρει τηλέφωνο το θείο του ή να κλείσει ένα ραντεβού με το γιατρό ή να ανοίξει ένα λογαριασμό σε τράπεζα. Είναι σαν χαμένος μέσα στην οικογένειά του. Είναι άρρωστο άτομο".

Μα πώς μπορεί να είναι ευχαριστημένος, είπε η μητέρα στην Πρόεδρο, για να επιστρέψουμε στη δίκη, όταν μας είπε μια φορά από τις λίγες που επικοινώνησε μαζί μας, ότι εμείς Δεν είμαστε γονείς του, αλλά το μέσο που χρειάστηκε για τη μετενσάρκωσή του στη Γη;
Λοιπόν "Τι δέον γενέσθαι;" Θ' αφήσουμε τα πράγματα να εξελίσσονται χωρίς καμία παρέμβαση; Ο Δανός καθηγητής Johannes Aagaard είπε στη Συνδιάσκεψη του Schonburg μεταξύ άλλων: "Πρέπει να αξιολογήσουμε κριτικά αυτές τις ομάδες και να πάρουμε δημόσια θέση. Πρέπει να βοηθήσουμε τούς ανθρώπους που έχουν φυλακιστεί και έφθασαν σε αδιέξοδο". και ο π. Αντώνιος υπογραμμίζει σε βιβλίο του "Η ποιμαντική μας απολογητική Δεν αποσκοπεί στην άρνηση και στην καταστροφή. Αποτελεί εκστρατεία αγάπης, προς απελευθέρωση των αιχμαλώτων".

Η Εκκλησία μας συνεχώς "δέεται υπέρ πλεόντων... νοσούντων αλλά και αιχμαλώτων και της σωτηρίας αυτών". Σήμερα η δέηση αυτή απευθύνεται όχι μόνο σε σωματικά αιχμαλώτους, αλλά και στις αιχμαλωτισμένες και φυλακισμένες ψυχές.

Γι' αυτές τις ψυχές "του Κυρίου δεηθώμεν".

* * *


 

Η ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ

ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΣΤΑ ΕΥΡΩΠΑΙΚΑ ΚΡΑΤΗ

ΓΕΡΜΑΝΙΑ: Η πρωθυπουργός του κρατιδίου Σλέσβιγκ-Χολστάιν κα Simonis προωθεί νομοσχέδιο προστασίας των καταναλωτών από τίς αιρέσεις (δηλ. από την συμμετοχή των αιρέσεων στην αγορά), ως αναφέρει η εφημερίς Frankfurter Allgemeine Zeitung της 16.3.1998, σελ. 16.

ΗΠΑ: Οι Η.Π.Α. είχαν κατηγορήσει την Γερμανία για την αρνητική στάση της έναντι των Σαηεντολόγων. Προσφάτως αντιπροσωπεία της Γερμανικής Ομοσπονδιακής Βουλής μετέβη εις Η.Π.Α. και είχε συνομιλίες και επαφές με ανώτατα στελέχη της κυβερνήσεως των Η. Π. Α. και με Αμερικανούς Βουλευτάς. Κατά τίς εν λόγω επαφές παρεσχέθησαν λεπτομερείς πληροφορίες εκ μέρους της γερμανικής κοινοβουλευτικής αντιπροσωπείας και παρουσιάσθηκαν μαρτυρίες θυμάτων των Σαηεντολόγων με αποτέλεσμα να αλλάξει η εικόνα που είχαν Οι Αμερικανοί για την Γερμανία η οποία οφειλόταν σε παρεξήγηση. Ήτοι Οι Αμερικανοί είχαν την εντύπωση, ότι στην Γερμανία διώκεται η συμμετοχή και μόνη στην Σαηεντολογία, ενώ Οι Γερμανοί βουλευταί εξήγησαν, ότι διώκονται μόνον Οι παράνομες πράξεις των Σαηεντολόγων και όχι η απλή συμμετοχή στην οργάνωσή τους.

Οι συνομιλίες των δύο πλευρών υπήρξαν πολύ ενδιαφέρουσες, η δε κατανόηση της αμερικανικής πλευράς απόλυτος (εφημ. Die Zeit 12.3.1998, σελ. 15).

Το γνωστό περιοδικό "The Economist" σε σχόλιό του (τεύχος 11.4.1998, σελ. 12) κατακρίνει τούς Αμερικανούς, διότι ενώ θεωρούσαν τούς Σαηεντολόγους ως εμπορική επιχείρηση επί 25 χρόνια, αιφνιδίως το 1993 απεφάσισαν να τούς θεωρήσουν ως δικαιούχους φορολογικών απαλλαγών που χορηγούνται σε Εκκλησίες. Δικαιολογώντας δε τούς Γερμανούς που είναι επιφυλακτικοί έναντι των Σαηεντολόγων διερωτάται, διατί οι Αμερικανοί τούς αναγνωρίζoυν ως θρησκεία με μόνο δικαιολογητικό, ότι προσφεύγουν στο λεξικό αναζητώντας την έννοια της θρησκείας που εκείνο δίδει. Διερωτάται δε εάν δι' αυτού του τρόπου θα πρέπει να αναγνωρίσουμε ως θρησκείες και τίς οργανώσεις εκείνες που διαπράττουν εγκλήματα όπως π.χ. οδηγώντας ομαδικώς τούς οπαδούς τους σε αυτοκτονία κ.λπ.

ΝΟΜΟΛΟΓΙΑ ΑΛΛΟΔΑΠΩΝ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ

Ανώτατο Διοικητικό Δικαστήριο Γερμανίας, απόφαση της 26.6.1997 (περιοδικό Neue Juristische Wochenschrift 1997, sel. 2396): Η εν λόγω απόφαση δέχεται ότι: α) Οι Χιλιασταί δεν πληρούν την συνταγματική προϋπόθεση για να αναγνωρισθούν ως θρησκεία. β) Αναγνωρίζει την ιδιαιτέρα και προνομιακή θέση που απολαύουν κατά το Σύνταγμα Οι Μεγάλες Χριστιανικές Εκκλησίες. γ) δεν υπάρχει χωρισμός κράτους-Εκκλησίας. Οι δύο αυτοί οργανισμοί συνεργάζονται αμοιβαίως. δ) Αναφέρεται στις μη ανεγνωρισμένες θρησκείες και προσθέτει, ότι εάν αυτές δεν πληρούν τίς νόμιμες προϋποθέσεις, πρέπει να διατάσσεται η διάλυσή τους. ε) Το κράτος πρέπει να προστατεύει τούς πολίτες και να μην αναγνωρίζει όποια-όποια θρησκεία, αλλά μόνον εκείνη που πληροί τίς νόμιμες προϋποθέσεις. στ) Οι Χιλιασταί παραβιάζουν το Σύνταγμα και τίς δημοκρατικές αρχές και παραβλάπτουν τα συμφέροντα των τέκνων τους. ζ) Οι μικρές θρησκείες δεν δικαιούνται ίση μεταχείριση με τίς μεγάλες Χριστιανικές Εκκλησίες. Τούτο διότι Οι μεγάλες Εκκλησίες έχουν προνομιακό καθεστώς λόγω παραδόσεως.

Απόφαση Συνταγματικού Δικαστηρίου Γερμανίας 1556/1997 (Kirche Und Recht 1998, Παρ. 990, σελ. 122). Ως γνωστόν το έτος 1995 το Συνταγματικό Δικαστήριο της Γερμανίας είχε κρίνει, ότι δεν επιτρέπεται ανάρτηση του Τιμίου Σταυρού στις σχολικές αίθουσες. Εναντίον της αποφάσεως αυτής ξεσηκώθηκε σάλος στην Γερμανία, όλοι δε Οι πανεπιστημιακοί καθηγηταί Νομικών σχολών κατέκριναν δριμύτατα την απόφαση αυτήν. H γερμανική κυβέρνηση αντέδρασε επίσης εναντίον της αποφάσεως αυτής και αμέσως απεφάσισε να αλλάξει την σχετική νομοθεσία, η οποία να προβλέπει πάλιν την ανάρτηση του Τιμίου Σταυρού στις σχολικές αίθουσες κατά τρόπον όμως που να μην είναι δυνατόν η νέα διάταξη να θεωρηθεί αντισυνταγματική (βασιζόταν στην δημοκρατική αρχή της πλειοψηφίας). Έτσι και έγινε. Η νέα διάταξη ψηφίσθηκε και ετέθη εν ισχύ, οπότε ο Τίμιος Σταυρός ανερτήθη και πάλιν εις τα σχολεία. Φυσικά εναντίον της νέας ρυθμίσεως κατετέθη προσφυγή ενώπιον του Συνταγματικού Δικαστηρίου με αίτημα να απαγορευθεί πάλιν η ανάρτηση του Τιμίου Σταυρού στις σχολικές αίθουσες επί τω λόγω ότι και η νέα διάταξη τυγχάνει αντισυνταγματική. δια της ως άνω αποφάσεώς του το Συνταγματικό Δικαστήριο της Γερμανίας απορρίπτει την νέα προσφυγή και αποφαίνεται, ότι η ανάρτηση του Τιμίου Σταυρού στις σχολικές αίθουσες δεν είναι πλέον αντισυνταγματική.

Απόφαση Γαλλικού Συμβουλίου Επικρατείας της 14.4.1995 (Revue du droit Public et de 1α Science Politique en France et α 1'Etranger 1997, τεύχ. 6, σελ. 1804). Η απόφαση αυτή απορρίπτει προσφυγή Εβραίου μαθητού να απαλλαγεί από μάθημα μαθηματικών καθ' ημέραν Σάββατο μη αποδεχθέν τούς προβληθέντες λόγους θρησκευτικούς επί του προκειμένου.

Ειρηνοδικείο Meschede (Γερμανία) απόφαση της 28.1.1997 (Neue Juristische Wochenschrift 1997, σελ. 2962). Η απόφαση αυτή δεν αναγνωρίζει δικαίωμα αρνήσεως μεταγγίσεως αίματος δια λόγους θρησκευτικούς σε μητέρα τέκνου ανήκουσα στους Μάρτυρες του Ιεχωβά, προσθέτοντας ότι το ατομικό δικαίωμα της μητέρας δεν μπορεί να αποτρέψει το δικαίωμα του ιατρού να ασκήσει την πρέπουσα ιατρικοί φροντίδα.

Εφετείον Oldenburg (Γερμανία) απόφαση της 7.11.1996 (Neue Juristische Wochenschrift 1997, sel. 2962). Η απόφαση αυτή δέχεται ότι εάν ο ένας των γονέων τυγχάνει Μάρτυρας του Ιεχωβά, αυτό και μόνον το δεδομένο δεν του δίδει το δικαίωμα να αρνηθεί την εκπαίδευση του τέκνου του επί ορισμένου μαθήματος. Τέτοιο δικαίωμα θα του ανεγνωρίζετο, μόνον εάν απεδεικνύετο, ότι το συγκεκριμένο μάθημα θα ήτο εις βάρος των συμφερόντων του τέκνου.

***

«Οι αιρέσεις σαν ένα αδηφάγο παράσιτο, τρέφονται από τη θρησκεία, φορούν το ένδυμα της θρησκείας και μετά την κατατρώγουν τόσο καλά που δεν μπορεί κανείς ν' αντιληφθεί, οτι αυτή έχει πια πεθάνει. Διαμένουν μέσα στο αποστεωμένο κουφάρι της και το κάνουν φρούριό τους».

Απόσπασμα από τη διάλεξη του Rabίndranath Tagore το 1937.


* * *



Ο «ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ» ΤΟΥ ΠΟΛΛΟΥ ΟΧΛΟΥ

ΤΩΝ ΜΑΡΤΥΡΩΝ ΤΟΥ ΙΕΧΩΒΑ


"Ο θερισμός της Γής".
Dvorkin.JPG (17257 bytes)

Εικόνα της "Σκοπιάς" στα βιβλία της, που παριστάνει τον Χριστό ως μεγάλο σφαγέα (!)

Η εταιρεία "Σκοπιά" κηρύττει και υπόσχεται στον "πολύ όχλο" ένα γήινο παράδεισο κατά την "χιλιετή βασιλεία" η οποία θα αρχίσει μετά την μεγάλη σφαγή του Αρμαγεδώνος, και θα διαρκέσει 1000 κατά γράμμα έτη. Αυτό λέει η εταιρεία δεν είναι απλώς ένα όνειρο, αλλά η υπόσχεση του Θεού. Φυσικά υπάρχουν προϋποθέσεις γι' αυτόν τον "παράδεισο". Στο βιβλίο της Σκοπιάς "Αγιασθήτω το όνομά σου", σελ. 331, μάς λέει: "Το 1923 ο Ιωσήφ Ρόδερφορδ είχε τονίσει ότι... τα πρόβατα (πολύς όχλος) αν έκαναν καλό στο υπόλοιπον των κεχρισμένων, θα διήρχοντο ζωντανοί δια της μάχης του Αρμαγεδώνος".

Το 1965 ( "Πράγματα εις τα οποία είναι αδύνατον...", σελ. 369) γράφει: "θα επιζήσει από την συντέλεια του συστήματος πραγμάτων η τάξη των προβάτων, που δεικνύει καλή στάση στους πνευματικούς αδελφούς του Ιησού".

Ακόμη οι όχλοι πρέπει να βοηθούν "πραγματικά και πνευματικά τούς αδελφούς του Ιησού". Έτσι τούς βλέπουμε να τρέχουν, να κτυπούν πόρτες, να διαθέτουν τα διάφορα έντυπα αδιάκοπα, να "τρώγουν" ό,τι τούς προσφέρει ο "πιστός και φρόνιμος δούλος" και μάλιστα, εάν κάτι από τίς "αλήθειες" των εντύπων της "Σκοπιάς" "που προς το παρόν δεν καταλαβαίνουμε ή δεν συμφωνούμε τι θα κάνουμε; (ερωτά η "Σκοπιά" της 15-3-96, σελ. 17) θα φύγουμε από την οργάνωση;" και η απάντηση από τον "δούλο": "η οσιότητα περιλαμβάνει το να περιμένουμε υπομονετικά, μέχρις ότου ο πιστός και φρόνιμος δούλος δημοσιεύσει πληροφορίες που να παρουσιάζουν περαιτέρω κατανόηση". Τώρα εάν η "κατανόηση" έλθει μετά από 40 ή 80 έτη, όπως έχει συμβεί στο παρελθόν και εάν στο διάστημα αυτό άνθρωποι που πίστεψαν στα προηγούμενα λάθη και τα διέδωσαν πόρτα-πόρτα και παρέσυραν και άλλους στην πλάνη έχουν πεθάνει, αυτό δεν απασχολεί την εταιρεία.

Έχουμε λοιπόν το συμπέρασμα και με τίς σημερινές προϋποθέσεις, ότι ο πολύς όχλος "περνάει ζωντανός" στον Αρμαγεδώνα και αρχίζει το έργο. Καθαρισμός της γης από τα υπόλοιπα των πτωμάτων, των σφαγιασθέντων κατά τον Αρμαγεδώνα που περίσσεψαν από το φαγητό των όρνεων. Επίσης οι άνθρωποι που θα επιζήσουν θα πρέπει να γκρεμίσουν τα ερείπια που θα απομείνουν επάνω στη γη και να καθαρίσουν κάθε τι.

"θα μάθουν να φυτέψουν τον παράδεισο, όταν φυτευθεί ο παράδεισος η γη θ' αποδίδει. Ο Θείος Κηπουρός, Κηπουρός ο Ιεχωβά θα διευθύνει το φύτευμα" (Από τον απολεσθέντα Παράδεισο, σελ. 220-21).

"οι επιζώντες από τον Αρμαγεδώνα θα ετοιμάσουν όλο τον ρουχισμό για να ντύσουν τούς επιστρέφοντας νεκρούς με κατάλληλη περιβολή" (Παγκόσμια ασφάλεια κάτω από τον Άρχοντα Ειρήνης, σελ. 168).

Μετά τον Αρμαγεδώνα η βασιλεία του Θεού θα είναι η μόνη κυβέρνηση που θα κυβερνάει. "θα αρχίσει η ανάσταση των νεκρών η οποία θα γίνει εντός ημισείας εκατονταετηρίδος". (Επιθυμητή Κυβέρνηση, σελ. 411). Αυτό μάλιστα "θα γίνει βαθμιαίως και κατά στάδια" (Απελευθέρωση, σελ. 342).

"Ο Θεός θα προμηθεύσει ένα κατάλληλο σώμα και θα φυτεύσει στον εγκέφαλο τίς ακριβείς αναμνήσεις, έτσι το άτομο θα εξέλθει με την ίδια προσωπικότητα που είχε όταν πέθανε". ( H αλήθεια που οδηγεί στην αιώνιο ζωή, σελ. 109). "Όσοι επανέλθουν σε ζωή πάνω στη γη δεν θα εξέλθουν από τον Άδη ή τάφο τέλειοι κατά σάρκα. Μέσω του Ιησού Χριστού ο οποίος πέθανε γι' αυτούς, ο Θεός θα δημιουργήσει νέα σώματα γι' αυτούς. Μολονότι ο Θεός τα δημιουργεί αυτά εν τούτοις δεν θα είναι τέλεια ανθρώπινα σώματα" (Από τον απολεσθέντα Παράδεισο, σελ. 234).

"Ο Ιεχωβά θα αναστήσει ένα σώμα που έχει πλάσει εκ νέου" (Γνώση, σελ. 85).

Εδώ μας παρουσιάζει η "Σκοπιά" ένα Θεό, o οποίος πραγματοποιεί μία νέα δημιουργία και μάλιστα ατελή.

"θα πληρώνουν μικρό, ελάχιστο φόρο...Όλος ο πλούτος και όλη η δύναμις εις τας χείρας του δικαίου Κυβερνήτου, θα χρησιμοποιηθή δια την γενική ευτυχία. Πάντες οι άνθρωποι θα λάβουν εργασία. θα διδαχθώσι τι είναι ορθόν να τρώγουν και πώς, πώς να κοιμούνται και περί υγιεινών συνθηκών" (Κυβέρνησις, σελ. 341-5).

"Χωρίς αμφιβολία σ' ολόκληρη τη γη θα δοθούν προγράμματα στεγάσεως όχι κατασκευές απαισίων οικοδομών τετραγώνων με διαμερίσματα πολυκατοικιών, αλλά ωραίες οικογενειακές κατοικίες... χαρωπή προοπτική για γάμο και για γέννηση παιδιών..." (Ελθέτω η Βασιλεία Σου, σελ. 177-8).

"Στον ορισμένο καιρό και με τον τρόπο του Θεού, η αναπαραγωγή τελικά θα έπαυε μεταξύ του ανθρωπίνου γένους" (Αληθινή Ειρήνη..., σελ. 109).

"Ο πολύς όχλος οι οποίοι επιζούν από την μεγάλη θλίψη, δεν θα γίνουν αμέσως τέλειοι στη σάρκα και δεν θα κριθούν άξιοι αιωνίου ζωής πάνω στη γη αμέσως μετά το δέσιμο του Σατανά και των δαιμόνων του και το ρίξιμο στην άβυσσο. με τα εξυψωτικά βοηθήματα και τίς ευλογίες της Χιλιετούς Βασιλείας θα προοδεύσουν σιγά-σιγά σε ανθρώπινη τελειότητα" (Χιλιετής Βασιλ., σελ. 35).

"Όσοι πέθαναν πριν από τον κατακλυσμό του Νώε, καθώς και ο Νώε με τούς δικούς του δεν παρουσιάζεται κανένα πρόβλημα κατά την ανάστασή τους επάνω στη γη στην Χιλιετή Βασιλεία, αλλά για την πλειονότητα του ανθρωπίνου γένους θα σημάνει να μάθουν μία νέα γλώσσα. Έχοντας υπ' όψιν τούς καλούς εκπαιδευτάς της γλώσσας που χρησιμοποιούνται από την Βασιλεία, δε θα υπάρχει πρόβλημα. Ακόμη και τα αναστημένα βρέφη θα μπορούν να διδαχθούν τη νέα γλώσσα από νηπιακή ηλικία... Σκεφθείτε να μπορούν να διαβάζουν όλοι τίς Θεόπνευστες Εβραϊκές Γραφές" (Χιλιετή Βασιλεία, σελ. 50).

"θα είναι απαραίτητο ένα εκτεταμένο εκπαιδευτικό έργο στο διάστημα της Χιλιετούς Βασιλείας" (Έστω ο Θεός αληθής..., σελ. 265).

"Στην διάρκεια της χιλιετούς ημέρας κρίσεως, όσοι άδικοι θ' ανθίστανται στις ανορθωτικές κρίσεις... θα εκτελούνται από τον Κριτή Ιησού Χριστό..." (Γενηθήτω το θέλημά Σου, σελ. 376).

"Στο τέλος της Χιλιετίας ο Χριστός θα παραδώσει τούς γήινους υπηκόους του στο Ιεχωβά τον Τελικό Κριτή. Ο σατανάς και οι δαίμονές του θα εξαπολυθούν κατά των κατοίκων της γης που θα έχουν πλήρως θεραπευθεί απ' όλα τα κακά αποτελέσματα της πτώσεως του Αδάμ στην αμαρτία. Εκείνοι οι οποίοι άφησαν τον εαυτόν τους να παροδηγηθεί, των οποίων ο αριθμός δεν μπορεί να καθορισθή όπως ακριβώς η άμμος της θαλάσσης... για τούτο ο Θεός θα εκτελέση την καταδικαστική του κρίση επάνω τους... ωσάν να έβρεχε πυρ από τον ουρανό" (Πράγματα εις τα οποία είναι αδύνατον..., σελ. 374).

"όταν οι υποθέσεις της γης διευθετηθούν, τότε ο Ιησούς θα εξακολουθεί υπηρετών τον Ιεχωβά εις άλλην θέσιν ευνοίας" (Φως, τόμος β', σελ. 212).

Η "Σκοπιά" κατά συνέπεια, αποκαλύπτεται μέσω των διδαχών της. με όσα αναφέραμε προηγουμένως προβάλλεται η τραγική θέση των οπαδών της. Όμως ποιος την βλέπει; με ποιο τρόπο τα θύματα θα κατανοήσουν ότι πουθενά η Αγία Γραφή δεν μας λέει ότι μετά τον θάνατό τους οι άνθρωποι θα αναστηθούν για να παντρεύονται ή να γεννούν παιδιά; Πού αναφέρονται τα εξυψωτικά βοηθήματα και για νέα γλώσσα;

Ο Ιησούς Χριστός στον σταυρό υπεσχέθη στον ληστή τον παράδεισο μαζί Του. Η "Σκοπιά" όμως θέλει τον ληστή στη γη να διδαχθεί. Γιατί ο Νώε, ο Αβραάμ, ο Ισαάκ και όλοι της Παλαιάς Διαθήκης θα διδαχθούν τίς Εβραϊκές Γραφές στην Χιλιετή βασιλεία;

Έτσι λοιπόν η θυσία του Ιησού ήταν μάταιη, δεν άγγιξε τον κόσμο. Αλλά ούτε και η Χιλιετής Βασιλεία ωφελεί, αφού στο τέλος των 1000 κατά γράμμα ετών ο σατανάς θα κατορθώσει να πλανήσει τα Έθνη σαν την άμμο της θαλάσσης. Χαμένα και τα εξυψωτικά βοηθήματα και η αναγκαστική "τελειότητα".

Έτσι οδηγεί η "Σκοπιά, τον "πολύ όχλο", τίποτα το συγκεκριμένο και ξεκάθαρο. Όμως o δούλος παρέχει την τροφή και οι όχλοι τρέφονται δίχως την παραμικρή διαφωνία. Ένα έχουν μάθει πολύ καλά και το τηρούν με ευλάβεια. "Ανταρσία εναντίον του δούλου είναι ανταρσία εναντίον του Ιεχωβά".

******************************************************************************

Οι σκοποί της εταιρείας αποδεικνύεται πως δεν είναι θρησκευτικοί. Πέρα από τους πολιτικούς σκοπούς, τους οποίους διακηρύττει η «Σκοπιά», κάτω από το δόγμα «έπίμαχο ζήτημα της παγκόσμιας κυριαρχίας» και «Θεοκρατία ως μόνη νόμιμη κυβέρνηση», οι άνθρωποι του Μπρούκλιν αποκτούν απόλυτη εξουσία πάνω σε εκατομμύρια ανθρώπινα όντα, τα οποία εκτελούν κάθε εντολή με θρησκευτικό φανατισμό, ως προερχόμενη από τον ίδιο τον Θεό, ακόμη και αν θέτει σε κίνδυνο την ίδια τη ζωή τους και τη ζωή των παιδιών τους. Οποιος είναι έτοιμος, με εντολή της οργανώσεως να θυσιάσει τη zωή των παιδιών του (π.χ. αρνούμενος τη μετάγγιση αίματος) ή να υποστεί μεγάλες ταλαιπωρίες, είναι ικανός για όλα. Τέτοιους χαρακτήρες καλλιεργούν οι μεθοδεύσεις της «Σκοπιάς».

Από το βιβλίο του π. Αντωνίου Αλεβιzοπούλου «Λατρεία της Σκοπιάς», τόμος δ΄.

 

* * *


ΠΟΛΙΤΙΚΟ-ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΑΠΕΙΛΗ

Ειδικού Συνεργάτου του Διορθοδόξου Συνδέσμου

α) Συνέντευξη τού γνωστού "κυνηγού κεφαλών" ορθοδόξων χριστιανών, Τάκι Αλεξίου.

Στην εφημερίδα "Χρόνος" δημοσιεύθηκε στις 7 και 8 Μαΐου 1998 κάτω από τον παραπλανητικό τίτλο "Δεν υπήρξα πολέμιος της Ορθοδοξίας, ούτε οποιασδήποτε άλλης δοξασίας", συνέντευξη του γνωστού "κυνηγού κεφαλών" ορθοδόξων χριστιανών, Τάκι Αλεξίου.

Με την συνέντευξη αυτή, τίθενται οι ιδεολογικές βάσεις ώστε η πολιτική ιδεολογία της ευρυτέρας αριστεράς αλλά και της εκσυγχρονιστικής δεξιάς να υπηρετεί τον πανθρησκευτισμό της νέας εποχής και την νέα τάξη πραγμάτων Με νέες διώξεις κατά των Ορθοδόξων χριστιανών, Με σύγχυση του θρησκευτικού φρονήματος μεταξύ χριστιανισμού, μουσουλμανισμού ή ό,τι άλλο.

Θέλει ο κ. Τάκις Αλεξίου, ούτε λίγο ούτε πολύ, να καθοδηγήσει την αριστερή διανόηση της ευρύτερης αριστεράς, σε νέες μορφές πάλης, χωρίς ένοπλη βία, αλλά και Με προσφυγή στα όργανα της διεθνούς νέας τάξεως πραγμάτων, αφού έτσι επιτυγχάνονται καλλίτερα αποτελέσματα σήμερα από ό,τι Με την αναρχική ένοπλη πάλη! (προσέξτε αυτό τα σκεπτικό "αποστροφής" στην ένοπλη βία: δηλαδή, αν Δεν επιτυγχάνονται καλλίτερα αποτελέσματα για τον άλφα ή βήτα λόγο...).

Ο κ. Τάκις Αλεξίου λοιπόν, Με πρόσχημα την δημοκρατία και την αντιμετώπιση του εθνικισμού, αποκρύπτοντας τίς γνωστές διασυνδέσεις του Με την εγκληματική οργάνωση Σαηεντόλοτζυ και προβάλλοντας ένα θετικό όσο και ανακριβές image για τον εαυτό του, επιτίθεται και πάλι -μετά θάνατον!- στον μακαριστό πατέρα Αντώνιο Αλεβιζόπουλο και στον αείμνηστο Αρχιεπίσκοπο Σεραφείμ καθώς και κατά της Ορθοδοξίας γενικότερα.

Τώρα, πώς είναι δυνατόν να στρέφεται Με τόση ηθική απρέπεια κατά του ήδη κεκοιμημένου πατέρα Αντώνιου Αλεβιζοπούλου και κατά του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Σεραφείμ επειδή στήριζε το έργο του πατρός Αντωνίου; Κατά την σουφική διδασκαλία του κ. Αλεξίου, στο βιβλίο του 1, σ. 82, "ο πραγματικός γνώστης (δηλαδή εν προκειμένω ο ίδιος ο δάσκαλος των σούφι Αλεξίου) έχει τόση αξία όση 100.000 ασκητές" ( βλ. π. Αντ. Αλεβιζόπουλου, Νεοφανείς αιρέσεις - καταστροφικές λατρείες, Αθήνα 1995, κεφάλαιο περί της κινήσεως του Τάκι Αλεξίου, σ. 57). Επομένως, πόση αξία μπορεί να έχει ένας επικριτής της δράσεώς του όπως ο π. Αντώνιος Αλεβιζόπουλος.

Γιατί πώς μπορεί ο κ. Τάκις Αλεξίου να πιστεύει στην "αγάπη", όπως λέει, αφού σύμφωνα Με τα λεγόμενά του, Με τούς "φανατικούς" ορθόδοξους χριστιανούς Δεν υπάρχει περίπτωση διαλόγου, είναι φανατικοί, είναι εχθροί της δημοκρατίας, εθνικιστές, παρελθόν, σκοταδισμός! Από αυτούς, μόνο όσοι δέχονται να πιστέψουν ότι είμαστε ρατσιστές είναι καλοί, γιατί κατά τον κ. Τάκι Αλεξίου "αυτό χρειάζεται!" - για τον κλονισμό φυσικά, της εθνικής και θρησκευτικής μας ταυτότητας και την αλλαγή της! οι υπόλοιποι ορθόδοξοι χριστιανοί, μπορούν άρα κάλλιστα να ξεπαστρευτούν κατά τον κ. Τάκι 'Αλεξίου, θα ήταν ευεργεσία στην ανθρωπότητα και κατοχύρωση της αγάπης για την οποία διδάσκει ο δάσκαλός του Ρούμι! Γιατί, χρειαζόμαστε άλλη εθνική ταυτότητα, βασισμένη όχι στην αγάπη του Χριστού αλλά στην "αγάπη" του Ρούμι, μια ταυτότητα "διεθνοποιημένη", πρέπει να είμαστε όλοι "αναρχικοί του πνεύματος", αδιάφοροι για το αν είμαστε μουσουλμάνοι ή χριστιανοί, αδιάφοροι για τον τύπο που διαφυλάσσει την ουσία, ακριβώς όπως αδιάφορος είναι ο κ. Τάκις Αλεξίου, κατ' εικόνα και καθ' ομοίωση του οποίου, πρέπει να είναι κάθε "δημοκράτης". Αλλιώς, είμαστε ή "εθνικιστές" και "ακροδεξιοί" ή υλικό για καθοδήγηση από τον κ. Τάκι Αλεξίου. Η ευρύτερη αριστερά, λοιπόν, μαζί Με τούς ανοικτούς στα κάθε "διαφορετικά" δεξιούς, οφείλουν κατά τον κ. Αλεξίου να φτιάξουν, πρώτα-πρώτα στην Θράκη, μία "πολυπολιτισμική" κοινωνία, πράγμα από το οποίο θα "κριθούμε" - Δεν διευκρινίζεται από ποιους ακριβώς. Αλλά τι είδους διεθνισμός είναι αυτός και τι είδους "πολυπολιτισμική" κοινωνία κηρύττεται από τον κ. Τάκι Αλεξίου;

β) Ο "διεθνισμός" τού κ. Τάκι Αλεξίου

Ο διεθνισμός του κ. Αλεξίου Δεν ανήκει στην αριστερά, η οποία παρά την εχθρότητα προς την Ορθοδοξία μέχρι σήμερα είχε χριστιανικές-ανθρωπιστικές ρίζες, αλλά στην νέα εποχή και στον πανθρησκευτισμό.

Ο κ. Αλεξίου, σε μία κρίσιμη καμπή προβληματισμού της αριστεράς που θα μπορούσε να την οδηγήσει ακόμη και σε αναθεώρηση της μέχρι τώρα ιδεολογίας και πολιτικής της έναντι της Ορθοδοξίας ιδίως στην χώρα μας αλλά και στις χώρες της ανατολικής Ευρώπης - πράγμα Με ευνόητες συνέπειες παγκοσμίως, αλλά ιδιαίτερα καταστροφικές συνέπειες στα σχέδια κύκλων της Άγκυρας για ηγεμονικό ρόλο στην περιοχή- ο κ. Τάκις Αλεξίου λοιπόν ενσωματώνει το αντιχριστιανικό και αντιορθόδοξο μένος της πανθρησκευτικής "νέας εποχής" σε μια πολιτικώς αριστερή ορολογία.

Στοχεύει έτσι στην εμπέδωση για λογαριασμό της νέας εποχής, του αντιορθοδοξισμού όσων αριστερών διανοουμένων απολυτοποιούν τον χώρο της πολιτικής και στην σταθεροποίηση στον αντιορθοδοξισμό, όσων αριστερών αρχίζoυν να βλέπουν το φως της Ορθοδοξίας. Γι' αυτό στην συνέντευξή του ο Τάκις Αλεξίου διαλέγει να επιτεθεί στον Φλωράκη που μίλησε θετικά για τον Αρχιεπίσκοπο Σεραφείμ πριν και κατά την κηδεία του, γι' αυτό και αντιστρέφει σχόλιο του πατρός Γεωργίου Μεταλληνού από τηλεοράσεως που είπε ότι ο Φλωράκης μίλησε πολύ ορθόδοξα για τον κοιμηθέντα Αρχιεπίσκοπο, και ερμηνεύει πανθρησκευτικά ο Τάκις Αλεξίου την ίδια δήλωση του Φλωράκη: Διότι κατά τον κ. Τάκι Αλεξίου, οποιαδήποτε συμφιλίωση μεταξύ αριστεράς και ορθοδοξίας θα ήταν καταστροφική για τούς στόχους της νέας εποχής και της νέας τάξεως πραγμάτων την οποία πράγματι υπηρετεί.

και την υπηρετεί, στοχεύοντας Με αριστερίστικη και πολυσυλλεκτική ορολογία στην καθοδήγηση και άλλων πολιτικών τάσεων κατά της Ορθοδοξίας, κατά του "εθνικισμού" όπως το διατυπώνει. Φυσικά για μια τέτοια καθοδήγηση, Δεν αρκεί μία συνέντευξη, χρειάζονται συνέδρια προετοιμασίας της κοινής γνώμης και διαμορφώσεως αντιορθοδόξου φρονήματος στους πολλαπλασιαστές των μηνυμάτων. και για ένα τέτοιον ρόλο, για να διοργανώνει συνέδρια, χρειάζεται πανεπιστημιακούς τίτλους, όπως αυτόν του τέως "καθηγητού" του Πανεπιστημίου του Όφενμπαχ που Δεν έχει και που όμως Δεν διστάζει να χρησιμοποιεί! Δημοσιεύσαμε ήδη την σχετική επιστολή του Πανεπιστημίου του Όφενμπαχ. Πού ακριβώς έχει τίς ρίζες του όμως ο νεοεποχίτικος διεθνισμός του κ. Τάκι Αλεξίου; Στον σουφισμό του Ρούμι, του οποίου οπαδός δηλώνει ακόμη και τώρα ο κ. Τάκις Αλεξίου - μη μπορώντας να ανατρέψει όσα σχετικώς Με την ιδιότητά του ως αρχηγού παραθρησκευτικής κινήσεως μουσουλμανικού μυστικισμού είδαν το φως της δημοσιότητας (βλ. π. Αντ. Αλεβιζόπουλου, Νεοφανείς αιρέσεις - καταστροφικές λατρείες, Αθήνα 1995, σ. 50-65, βλ. περαιτέρω για το ποιόν της συκοφαντικής δράσεως του εν λόγω κυρίου βιβλίο π. Αντωνίου Αλεβιζόπουλου Ναζισμός Με άλλο πρόσωπο, Μεθοδεύσεις νεοφανών αιρέσεων και καταστροφικών λατρειών, Αθήνα 1996).

Ο Ρούμι Δεν ήταν ένας φιλόσοφος όπως ανακριβώς δηλώνει ο Τάκις Αλεξίου, ούτε Ρούμι σημαίνει Ρωμιός, όπως σκόπιμα αναφέρει στην συνέντευξή του. Εξυπηρετεί έτσι ουσιαστικά, όχι μόνο την διόρθωση του δικού του image, αλλά και την άποψη ότι στην Τουρκία οι εναπομείναντες Έλληνες (Ρουμ) Δεν είναι Έλληνες (Γιουνάν) αλλά τουρκική εθνότητα και εν δυνάμει ομόδοξοι του Ρούμι!

γ) Η αλήθεια

Το πλήρες όνομα του Ρούμι ήταν Τζαλάλ Αλ Ντίν Ρούμι ή Μαβλαβάνα ή Μαβλαβί ( 1207 - 1273). Ο Ρούμι ήταν κυρίως ο ιδρυτής τού μουσουλμανικού τάγματος των Μεβλεβήδων σουφιστών. Διέδιδε ότι μόνο η ουσία μετράει και καθόλου ο τύπος, Αλλά στο τάγμα του εισήγαγε το τελετουργικό των περιστρεφομένων δερβίσηδων, που όταν χορεύουν "στη μέση βρίσκεται ο Θεός" (Λεξικό των Θρησκειών, Oxford University Press, 1997). Με το δόγμα ότι "μόνο η ουσία μετράει και καθόλου ο τύπος" και Με το τάγμα των Μεβλεβήδων δερβίσηδων, oι Τούρκοι παρά την ήττα τους από τούς Μογγόλους, κατάφεραν τον εξισλαμισμό των χριστιανών της Μικράς Ασίας και της Παλαιστίνης, "αφού το ίδιο κάνει" (βλ. ως άνω Λεξικό, λήμμα Τζαλάλ. . . Ρούμι). Τέτοιων δερβίσηδων αρχηγός, λοιπόν, ήταν και νομίζουμε ότι ακόμη είναι ο Τάκις Αλεξίου.

Βεβαίως, ένας μουσουλμάνος μυστικιστής μπορεί να είναι και νεοεποχίτης, ή και

Έλληνας πολίτης, αλλά από αυτό το σημείο, μέχρι τού σημείου να αναγορεύεται σε γενικό ινστρούχτορα της δημοκρατικότητας και του αντιρατσισμού μας, να λασπολογεί κατά των ορθοδόξων χριστιανών που αντιτάσσονται στην πανθρησκευτική ιδεολογία της νέας τάξης πραγμάτων και να ορίζει ότι η δημοκρατική και εθνική ταυτότητα όλων μας πρέπει να είναι "πολυπολιτισμική", υπάρχει σοβαρή απόσταση.

Από το πώς Με πολιτική ορολογία ο κ. Τάκις Αλεξίου αντιστρέφει την αλήθεια σχετικά Με το μίσος του κατά του πατρός Αντωνίου και των συνεργατών του, ημών δηλαδή, αλλά και κατά κάθε ορθοδόξου που ανθίσταται στον ασύδοτο προσηλυτισμό και στην άρνηση του Χριστού, τους οποίους μάς θεωρεί επικίνδυνους για την δημοκρατία (!), εθνικιστές, φανατικούς και μάς "σιχαίνεται", από το ότι εργάσθηκε σύμφωνα Με τίς εντολές της Σαηεντόλοτζυ (βλ. π. Αντ. Αλεβιζόπουλου, Νεοφανείς αιρέσεις... ως άνω), προκύπτει ότι, τουλάχιστον αντικειμενικά, o κατά δήλωσή του "άθρησκος", "αριστερός" αρχιδερβίσης και "καλλιτέχνης", κ. Τάκις Αλεξίου, υπηρετεί στην πραγματικότητα τον διεθνισμό της νέας εποχής και της νέας τάξης πραγμάτων στην περιοχή μας.

δ) Το συνέδριο του Τάκι Αλεξίου

Μόνο μετά από τα παραπάνω, γίνεται αντιληπτό σε τι αποσκοπούσε το συνέδριο που διοργάνωσε ο Τάκις Αλεξίου στις 29, 30 και 31 Μαΐου 1998. Το συνέδριο αυτό, έγινε στην Πολυτεχνειούπολη Ζωγράφου. Τίς σχετικές προσκλήσεις, είχε απευθύνει ο ίδιος ο Αλεξίου Με ένδυμα κάποια "Πρωτοβουλία" πολιτών "για την περιφρούρηση τού Συντάγματος, των δημοκρατικών θεσμών και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων" (ΠΡΩ.ΠΟ.ΣΥ.). Ιδεολογικό θεμέλιο του συνεδρίου αποτέλεσαν οι αντιορθόδοξες επιδιώξεις του Αλεξίου που προβλήθηκαν μέσω άλλων προσώπων, πράγμα εύκολο αφού αυτός είχε διαλέξει τούς συνέδρους κατά βούληση. Όχι μόνο στηλιτεύθηκε η "καταπίεση" των νεοφανών αιρέσεων από την Ορθοδοξία, αλλά και προωθήθηκε η σύσταση (διεύρυνση) δικτύου προσώπων Με στόχο την αντιπαράθεση στον υποτιθέμενο "εθνικισμό" και "ρατσισμό" της Ορθοδοξίας. Ορισμένοι σύνεδροι ανταποκρίθηκαν στην πρόσκληση, θέλουμε να πιστεύουμε, λόγω παραπλανήσεώς τους, επειδή ίσως πίστευσαν ότι το συνέδριο πράγματι είχε σαν θέμα μόνο τον "εθνικισμό και τη δημοκρατία στα πρόθυρα του 21ου αιώνα".

Διότι, Δεν είναι δυνατόν να συμπορεύονται Με τίς παραπάνω επιδιώξεις τού Αλεξίου, ολόκληρη η κοινοβουλευτική ομάδα τού ΚΚΕ, ή ο Πρόεδρος του Αρείου Πάγου Στ. Ματθίας που έστειλε χαιρετισμό, ή επιστήμονες που Δεν αντελήφθησαν ότι αποτελούσαν την "σάλτσα" της όλης υποθέσεως, αφού τους δόθηκαν για να πραγματευθούν, θέματα άσχετα Με τον κύριο στόχο, αυτόν της συγκροτήσεως διευρυμένου διαπροσωπικού δικτύου κατά της Ορθοδοξίας.

Ερωτηματικά όμως προκαλεί η συμμετοχή ή η θετική ανταπόκριση πολιτικών, που φυσικά Δεν μπορεί να αποδοθή σε επιστημονική αφέλειά τους. Δηλαδή, του Πέτρου Κουναλάκη, του τ. βουλευτή της Ν.Δ. Σωτήρη Παπαπολίτη, του Χ. Αγγουράκη μέλους της Κ.Ε τον ΚΚΕ, του βουλευτού του ΚΚΕ Δ. Καλτσώνη, του βουλευτή τού ΠΑΣΟΚ Παρασκευά Παρασκευόπουλου, του βουλευτή του Συνασπισμού Φώτη Κουβέλη και του Σταύρου Μπένου, Υφυπουργού Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης. Μήπως oι πολιτικοί αυτοί και ιδίως ο κ. Υφυπουργός, φαντάζονται την "διοικητική αποκέντρωση" της Δυτικής Θράκης αλλά και την δημοκρατία, ως ευκαιρία εφαρμογής των άνω "πολυπολιτισμικών" απόψεων και στόχων τού Τζαλάλ Αλ Ντίν Ρούμι και του κ. Τάκι Αλεξίου;

* * *



ΣΧΟΛΙΑ - ΕΙΔΗΣΕΙΣ

"Διαβάς... βοήθησον ημίν"

Σε μία επιστολή του ο αείμνηστος π. Αντώνιος Αλεβιζόπουλος έγραφε μεταξύ άλλων: "Εκατοντάδες αιρέσεις και παραθρησκευτικές ομάδες κατακλύζουν τον ευρύτερο ορθόδοξο χώρο, απειλούν το φρόνημα των ορθοδόξων λαών, την προσωπικότητα των νέων, τον πολιτισμό μας, τούς δημοκρατικούς θεσμούς. Από ολόκληρη τη χώρα μας, από τη Ρουμανία, τη Βουλγαρία, τη Σερβία, την Φινλανδία, γενικά από όλες τίς Ορθόδοξες Εκκλησίες, ακόμη και από την Ορθόδοξη διασπορά της Πολωνίας, της Τσεχίας, της Σλοβακίας και των χωρών της Δ. Ευρώπης μας απευθύνουν την παράκληση: ΔΙΑΒΑΣ... ΒΟΗΘΗΣΟΝ ΗΜΙΝ (Πραξ. Ιστ΄ 9). Ποιος μπορεί να μείνει αδιάφορος;"

Η Εκκλησία της Ελλάδος πρόσφερε τη βοήθειά της στους Ορθοδόξους αδελφούς μας της Βουλγαρίας στην Διορθόδοξη Συνδιάσκεψη που οργάνωσε η Εκκλησία της χώρας αυτής, με απόφαση του Μακαριωτάτου Πατριάρχου Σόφιας και πάσης Βουλγαρίας και την ευλογία της Ιεράς Συνόδου της εκκλησίας αυτής, στις 29/5 -2/6/1998 με θέμα: "Νεοφανείς αιρέσεις και παραθρησκευτικές ομάδες στο φως της Ορθοδοξίας". Κλιμάκιο υπό τον π. Κυριακό Τσουρό, Γραμματέα της Συνοδικής Επιτροπής επί των αιρέσεων, τον οποίο συνόδευαν ο μοναχός π. Αρσένιος Βλιαγκόφτης, ο νομικός κ. Γεώργιος Κρίππας και ο πρόεδρος της ΠΕΓ, κ. Αθανάσιος Νεοφώτιστος έλαβε μέρος στη Συνδιάσκεψη και με τίς εισηγήσεις τους και την γενικότερη συμμετοχή τους συνέβαλαν στην επιτυχία της Συνδιασκέψεως. Συμμετείχαν επίσης η Εκκλησία της Κύπρου με εκπρόσωπό της τον Αρχιμανδρίτη π. Χριστοφόρο Τσιάκκα, η Εκκλησία της Ρωσίας με εκπρόσωπό της τον καθηγητή Αλέξανδρο Ντβόρκιν και εντεταλμένοι από Μητροπόλεις της Βουλγαρίας.

Την Συνδιάσκεψη κατά την πρώτη ημέρα της επίσημης έναρξης ευλόγησε αυτοπροσώπως o Πατριάρχης Βουλγαρίας κ. Μάξιμος, ο οποίος ευχαρίστησε τούς Προκαθημένους των Εκκλησιών Ρωσίας, Κύπρου και Ελλάδος για την έμπρακτη συμπαράστασή τους προς την Εκκλησία της Βουλγαρίας στην αντιμετώπιση του προβλήματος των αιρέσεων στη χώρα αυτή. Πρέπει να σημειωθεί ότι είναι η πρώτη φορά που μια τέτοια Συνδιάσκεψη συγκαλείται σε Ορθόδοξη χώρα της Ανατολικής Ευρώπης. Οι Εντεταλμένοι απηύθυναν χαιρετισμό και μετέφεραν μηνύματα των Προκαθημένων των Εκκλησιών τους. Ο ακάματος Μητροπολίτης Νευροκοπίου κ. Ναθαναήλ διηύθυνε την Συνδιάσκεψη, δημιούργησε δε μετά των κληρικών του, των τοπικών αρχών και των απλών κατοίκων της πόλεως (παρ' όλες τίς δύσκολες καταστάσεις) εγκάρδια ατμόσφαιρα φιλοξενίας που συγκίνησε βαθιά τούς ξένους κυρίως εντεταλμένους. Η όλη πορεία των εργασιών της Συνδιασκέψεως και η επιτυχία της εξέπληξε και τούς πλέον απαισιόδοξους από τούς συνέδρους, Οι οποίοι είχαν τίς ανησυχίες τους λόγω των πολλών δυσκολιών από τίς ποικίλες ελλείψεις που αντιμετωπίζει η χώρα αυτή. Όταν ο Κύριος ευλογεί, το λίγο το δικό μας γίνεται πολύ. Η τετραήμερη συνεχής και εντατική ασχολία με το θέμα της Συνδιασκέψεως, απέδωσε πολύτιμους καρπούς, όπως φάνηκε από την ενεργό συμμετοχή των εντεταλμένων σ' όλες τίς φάσεις των εργασιών και στην εξαγωγή πολύτιμων πορισμάτων την τελευταία μέρα.

Η Βουλγαρία όπως και όλες Οι χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, αντιμετωπίζουν, μετά την κατάρρευση των αθεϊστικών καθεστώτων τους, τεράστια προβλήματα από τη δραστηριότητα των πάσης φύσεως αιρέσεων και παραθρησκευτικών ομάδων, Οι οποίες νόμισαν ότι θα βρουν πρόσφορο έδαφος και θα καλύψουν το "κενό" που άφηνε πίσω της η αθεΐα και γι' αυτό έστειλαν ιεραποστόλους τους από διάφορα μέρη, Οι οποίοι λυμαίνονται τίς χώρες αυτές και παραπλανούν με τίς κακοδοξίες τους τούς λαούς τους.

Κάθε βοήθεια προς τίς ομόδοξες χώρες της Ανατολικής Ευρώπης και στον τομέα αυτό, αποτελεί μεγάλη προσφορά και ουσιαστική απάντηση στην παράκληση: "ΔΙΑΒΑΣ... ΒΟΗΘΗΣΟΝ ΗΜΙΝ".

"Ένα βιβλίο"

Η καταστροφική επίδραση ενός βιβλίου, ιδίως όταν το διαβάσουν νέοι άνθρωποι περιγράφεται με δραματικό τρόπο από το λογοτέχνη Θανάση Πετσάλη-Διομήδη στο βιβλίο του "Διάλογοι με τον εαυτό μου".

"Το βιβλίο του Γερμανού υλιστή φιλοσόφου Μπύχνερ (γράφει ο Έλληνας λογοτέχνης) ανατάραξε τον εσωτερικό μου κόσμο ως τα μύχια. και έσκαψε μέσα μου ένα ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΚΕΝΟ, όπου θάφτηκαν όλα όσα πίστευα ως τότε. Θάφτηκαν ανεπανόρθωτα, αν μπορώ να εκφραστώ έτσι. Είχε γίνει εντός μου ο ΦΡΙΚΤΟΣ ΦΟΝΟΣ. Ο Θεός των παιδικών μου χρόνων ήταν νεκρός! Έπρεπε να περάσουν πολλά χρόνια, να περάσω από άλλες ανησυχίες και αγωνίες να γευθώ την πικρή ματαιότητα των εγκοσμίων για να γυρίσω από αυτή την ΤΕΘΛΑΣΜΕΝΗ, στην αναζήτηση του Θεού. Αλλά και σήμερα μετά από όλα αυτά, έρχονται στιγμές, που θα ήθελα να μπορούσα να γονατίσω, να κάνω την προσευχή μου, να κάνω τον σταυρό μου σαν το μικρό παιδί. "Δυστυχώς" - εζύγισα καλά τη λέξη και ξαναλέω: 'δυστυχώς'- ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΠΙΑ..."

Πρέπει να μας συγκλονίζει συθέμελα κάθε τέτοια ομολογία. Μεγάλη η συμφορά, από την ανάγνωση ενός βιβλίου είτε αθεϊστικού είτε άστοχου (φιλοαποκρυφιστικού) για ένα νέο με υπαρξιακές αναζητήσεις.

Όταν μάλιστα ένα τέτοιο βιβλίο είναι γραμμένο από ορθόδοξο κληρικό εύκολα φαντάζεται κανείς τη ζημιά που θα φέρει σε νεανικές ψυχές, στα δεκάδες ή εκατοντάδες πνευματικά του παιδιά που θα το διαβάσουν και θα πιστέψουν στις ιδέες τους. Ανεπανόρθωτη συμφορά. Χρόνια γίνεται λόγος σε πανορθόδοξες συνδιασκέψεις, σε ορθόδοξα σεμινάρια, σε βιβλία και περιοδικά ότι η εξ ανατολής εισαγόμενη "πνευματικότητα" είναι ασυμβίβαστη προς την ορθόδοξη πίστη.

και όμως ο π. Φιλόθεος Φάρος, γράφει σε βιβλίο του ή ομολογεί σε ραδιοφωνική συζήτηση ότι διαλογισμός και προσευχή είναι τα ίδιο πράγμα! Τέτοιες αναφορές από ορθόδοξους μάλιστα ιερωμένους "αδρανοποιούν τα πνευματικά αντισώματα που έχει ο απλός λαός" απέναντι σε ομάδες ανατολικής προέλευσης και προετοιμάζουν το δρόμο σε ένταξη ατόμων σ' αυτές τίς ομάδες της παραθρησκείας που λυμαίνονται τη χώρα μας. Μπροστά σ' αυτό το βιβλίο η περίφημη φωτογραφία της Ασίζης, όπου πλάι στους γκουρού, εμφανίζονται χριστιανοί επίσκοποι, φαίνεται ασήμαντη και ξεπερασμένη. Ο ανωτέρω πατήρ φαίνεται ότι δεν διάβασε το βιβλίο του αείμνηστου π. Αντωνίου Αλεβιζοπούλου "Διαλογισμός ή Προσευχή", όπου ο μακαριστός πατήρ αποδεικνύει τη διαφορά ανάμεσα στην προσευχή και στο διαλογισμό και οριοθετεί την προσευχή της ορθοδοξίας, αντιδιαστέλλοντας την με την "προσφορά" του "διαλογισμού".

"Οι ομάδες ασιατικής προέλευσης", αρχίζει το βιβλίο του, ο πατήρ Αντώνιος "για την προπαγάνδα τους στη Δύση χρησιμοποιούν χριστιανικούς όρους και συγχέουν το διαλογισμό με την προσευχή με αποτέλεσμα να φέρουν σύγχυση σε πολλούς". και καταλήγει: "Συνοπτικά μπορούμε να πούμε πως ο διαλογισμός θεμελιώνεται σε αντιχριστιανική κοσμοθεωρία και ανθρωπολογία και η άσκησή του είναι ασυμβίβαστη με την ιδιότητα του Χριστιανού".

Όσοι λοιπόν επαινούν ή παραδέχονται εκδηλώσεις της ασιατικής πνευματικότητας "συντελούν - αθελήτως ή όχι - στην ευόδωση του καταστροφικού έργου των αιρέσεων στη χώρα μας". "Είναι Οι ηθικοί αυτουργοί στην παγίδευση ανύποπτων ανθρώπων από οργανώσεις αντίθετες και ασυμβίβαστες με την ορθόδοξη πίστη".

Λόγια μίσους στα Βαλκάνια

Με τίτλο "Λόγια μίσους στα Βαλκάνια" κυκλοφόρησε το 1998 σε βιβλίο και σε σελίδα του Ιντερνέτ, ένας λίβελος μίσους κατά της Ορθοδοξίας. Πρόκειται για ένα βιβλίο που έχει πολλά επιλεγμένα αποσπάσματα από εφημερίδες των Βαλκανίων με δηλωμένο στόχο "την αλληλοκατανόηση των λαών που υπονομεύεται από λόγους μίσους που περνούν στα Μ.Μ.Ε. και που εμποδίζουν την ειρηνική συμβίωση των λαών της Βαλκανικής". Ποιος δεν θα ήθελε την πραγματοποίηση τέτοιων στόχων; Αλλά τα βιβλίο αυτό, είναι βιβλίο άσβεστου μίσους, γιατί έχει μεν πραγματικά αποσπάσματα από γραφόμενα των εφημερίδων και από λεγόμενα στα Μ.Μ.Ε., έχει κάποιες ανακρίβειες και μερικά σχετικώς μικρά ψέματα, αλλά χαρακτηρίζεται ολόκληρο από ένα μεγάλο ψέμα.

Τόσο μεγάλο ψέμα, που μόνο με αυτό αντιστρέφεται όλη η κατανόηση τού τι συμβαίνει στα Βαλκάνια. Ποιο είναι το ψέμα αυτό;

ότι είναι γεμάτα τα μέσα ενημερώσεως στην Ελλάδα, στην Βουλγαρία κ.λπ. από θετική παρουσίαση της Ορθόδοξης Εκκλησίας!!!, ότι τίποτα άλλο δεν ακούνε Οι λαοί μας από κατήχηση στην Ορθοδοξία, υφιστάμεθα ένα είδος πλύσεως εγκεφάλου συνεχώς, κανείς άλλος εκτός από την Ορθοδοξία δεν ακούγεται, Οι καημένη αιρετικοί δεν τολμούνε να εμφανισθούν κάπου και να μιλήσουνε, γιατί διαβάλλονται αμέσως από πολιτικούς, από εφημερίδες, από δημοσιογράφους, πας μη ορθόδοξος διώκεται απηνώς και ζει κάτω από διαρκή φόβο ότι θα τον διαπομπεύσουνε οι ορθόδοξοι χριστιανοί.

Ποιοι λένε τα παραπάνω ασύστολα ψεύδη; Το "Παρατηρητήριο του Ελσίνκι για τα ανθρώπινα δικαιώματα", και συγκεκριμένα η επιτροπή του για την Ελλάδα. και Ποιος τούς χρηματοδοτεί; Σύμφωνα με το βιβλίο, η καγκελαρία της Αυστρίας, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δια του προγράμματος PHARE και το Ινστιτούτο Ανοικτής Κοινωνίας. Συγγραφέας των άνω ψευδών, είναι ο Παναγιώτης Δημητράς μέλος του παρατηρητηρίου και κάποια Ναυσικά Παπανικολάου.

Στην δίκη για το κλείσιμο του ΚΕΦΕ (Σαηεντόλοτζυ) αναφέρθηκε ακόμη ως μέλος της Επιτροπής του ίδιου Παρατηρητηρίου ο πρώην καθηγητής της Θεολογικής Αγουρίδης. Προφανώς και αυτός θα έχει βαρεθεί να ακούει συνεχώς θετικά πράγματα για την Ορθοδοξία από τα Μ.Μ.Ε.! Όλοι βέβαια ξέρουμε και βιώνουμε πόσο τα μέσα ενημερώσεως μαζί με τίς παραθρησκευτικές διαφημίσεις, διώκουν την ορθοδοξία και τίς Θέσεις της από τον δημόσιο λόγο σταθερά και με συνέπεια επί πολλά χρόνια τώρα, ή παρουσιάζουν μόνο αρνητική εικόνα ( "σκάνδαλα", δήθεν μαγειρέματα, κ.ο.κ.) Τόσο, που η Ιερά Σύνοδος, για να αντιμετωπισθούν Οι συνεχείς παγιδεύσεις των κληρικών από πρόσωπα που τούς χρησιμοποιούσαν στα Μ.Μ.Ε. για να χτυπήσουν την Εκκλησία, αναγκάσθηκε να ορίσει ότι μόνο μετά από ειδική άδειά της μπορούν να παρουσιάζονται Οι κληρικοί στην τηλεόραση και στο ραδιόφωνο. Αλλά, γιατί γράφονται τα παραπάνω ψεύδη από την Επιτροπή τού "Παρατηρητηρίου του Ελσίνκι";

Η απάντηση είναι φανερή. Πρόκειται για συντονισμένη κίνηση και προπαγάνδα εναντίον της Ορθοδοξίας από τίς νεοφανείς αιρέσεις και άλλους σκοτεινούς κύκλους που θέλουν τον χωρισμό μεταξύ της Δυτικής Ευρώπης και των Ορθοδόξων χωρών. Η προπαγάνδα αυτή, έχει ως σκοπό να πιστεύουν Οι παράγοντες της διαμορφώσεως της διεθνούς κοινής γνώμης, δημοσιογράφοι, επιστήμονες και πολιτικοί, ότι η Ορθοδοξία είναι ασυμβίβαστη με την δημοκρατία και τον πλουραλισμό που σέβεται το κάθε πρόσωπο. Επομένως, αφού δεν αφήνει κανέναν ελεύθερο η προπαγάνδα υπέρ της βαθειά ριζωμένης Ορθοδοξίας, για να μπορέσουν Οι Ορθόδοξες χώρες να γίνουν δημοκρατικές, πρέπει να μπει στο περιθώριο η Ορθόδοξη Εκκλησία και να μπορεί πια ο καθένας να εκφράζεται ελεύθερα και να μην καταπιέζονται Οι πεποιθήσεις του.

Συνεπώς, ακόμη και αν η ανέντιμη και ηθελημένη παραπληροφόρηση της διεθνούς κοινής γνώμης με αυτήν την ολοφάνερα ψευδή εικόνα, από την επιτροπή του "Παρατηρητηρίου τού Ελσίνκι", μπορεί τυχόν να εξηγηθεί με όρους ψυχιατρικούς, δεν παύει να είναι εξαιρετικά επικίνδυνη και για την θέση και τον ρόλο της Ελλάδας στην Ενωμένη Ευρώπη και για την Ορθοδοξία γενικότερα.

"Τσάκρα" ή "ζωτικά κέντρα"

"Προσευχή ή διαλογισμός" είναι ο τίτλος ενός άρθρου του μηνιαίου περιοδικού "Αστρολογίας και αυτογνωσίας ASTRA & ΟΡΑΜΑ" στο τεύχος Mαΐου 1998 και στην ξεχωριστή για το περιοδικό στήλη: ΘΕΜΑ ΤΟΥ ΜΗΝΑ, όπου η συντάκτρια του άρθρου προβάλλει "τη βαθιά μυστικιστική δύναμη της προσευχής" και ιδίως "τη ζωτική επίδραση της μοναδικής προσευχής 'Πάτερ ημών' και της επίκλησης 'Κύριε ελέησον'". με το άρθρο αυτό επιχειρείται να "αποδειχθεί" ότι Οι ψαλμοί και Οι προσευχές των ορθοδόξων χριστιανών λειτουργούν όπως ο διαλογισμός για άλλους λαούς και ότι ο τρόπος που έχει ο καθένας να επικοινωνεί με το Θεό, το Υπέρτατο Ον ή τη συμπαντική ενέργεια, δεν είναι διαφορετικός!

Ας δούμε όμως δια του λόγου το αληθές ένα μικρό απόσπασμα από το προβαλλόμενο από το περιοδικό ως "Θέμα του μήνα" άρθρο:

"...Ορισμένοι μελετητές αναζήτησαν στο 'πάτερ ημών' βαθιές μυστικιστικές σημασίες σε συνδυασμό με το δόγμα των τσάκρα ή ζωτικών κέντρων... Αυτοί (Πρόκειται κατά το περιοδικό, για τους ρωμαιοκαθολικούς ιερείς Αντόνιο Τζεντίλι και Αλμπέρτο Κημίτσι και τον προτεστάντη ιερέα Μπίντλιγκερ!) μετατρέπουν την προσευχή σε μια 'φόρμουλα' ενεργοποίησης των επτά τσάκρα, ξεκινώντας από το έβδομο, το σημείο της κορυφής του κεφαλιού και καταλήγοντας στο πρώτο, που τοποθετείται στο πλέγμα του κόκκυγα. Ένας τέτοιος μυστικιστικός διαλογισμός πάνω στο 'πάτερ ημών' θα βοηθήσει να συνειδητοποιήσουμε τίς 'αποκοιμισμένες' στα ζωτικά κέντρα ενέργειες".

Συνέχεια στο άρθρο γίνεται αναφορά στην Κυριακή προσευχή κατά τίς αιρετικές δοξασίες των τριών ιερωμένων της Δύσεως.

"Πάτερ ημών ο εν τοις ουρανοίς".

"Το πιο υψηλό από τα ζωτικά ΤΣΑΚΡΑ ΤΗΣ ΚΟΡΥΦΗΣ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΙΟΥ... είναι το σημείο από το οποίο η ανθρώπινη ψυχή... επικοινωνεί με τον πνευματικό κόσμο. Αυτή είναι η υπέργεια διάσταση μέσω της οποίας μπορούμε να συλλάβουμε την ενότητα μεταξύ του αναστημένου Χριστού και της αιωνιότητας του Θεού ή σύμφωνα με την ψυχολογική ερμηνεία του Γιούνγκ, την αρμονία του γήινου Εγώ και του κοσμικού εαυτού. Στον ινδουισμό αυτό το τσάκρα ονομάζεται "πύλη του Βράχμα" δηλαδή είσοδος προς το Απόλυτο..." Καθώς μεταφέρεται νοητικά στο έκτο τσάκρα, το ΤΣΑΚΡΑ ΤΟΥ ΛΑΙΜΟΥ, η ανθρώπινη ψυχή μπορεί να πει "Αγιασθήτω το όνομά σου".

Αυτά και άλλα πολλά αιρετικά και κακόδοξα αναφέρονται στο εν λόγω άρθρο. Ύστερα από τα στοιχεία που παραθέσαμε εναπόκειται πλέον στον αναγνώστη να αξιολογήσει τη στάση χριστιανών θεολόγων και ιερωμένων, Οι οποίοι συγχέουν το διαλογισμό με την προσευχή και ενισχύουν με αυτό τον τρόπο, την προπαγάνδα τους στη Δύση των ασιατικής προέλευσης ομάδων.

Δικαίωμα στην αυτοκαταστροφή προπαγανδίζουν τα Μ. Μ. Ε.

Πολλά ελέχθησαν τον περασμένο μήνα Ιούνιο για τον καθηγητή Πανεπιστημίου. Είπαν "ανέβηκε σ' ένα βουνό για να πετάξει", "έφυγε για να επιστρέψει στο φως(!)", "κατέθεσε με τη ζωή του τη μεγάλη πράξη" κ.λπ., κ.λπ. "ωραία" και εύηχα. Ήταν δάσκαλος σε νέους με υπαρξιακές ανησυχίες και πολλά ερωτηματικά που έχουν Οι νέοι σήμερα και αναζητούν πρότυπα και απαντήσεις στις υπαρξιακές τους αναζητήσεις. Φαντάζεται κανείς την ανεπανόρθωτη ζημιά στη ζωή των παιδιών αυτών από δασκάλους "νοσταλγούς αλλότριων θρησκειών", "στοχαστών που διαμαρτύρονται γιατί το κύτταρό μας δεν μπορεί να ευδοκιμήσει", "ανθρώπων του αρχαίου αισθήματος με τέρμα ζωής ηθελημένο". Αυτές Οι μεγαλοστομίες θα επιφέρουν "φρικτούς φόνους" στις ψυχές των παιδιών μας.

Η ψυχολόγος Margaret Thaler Singer αναφέρει σ' ένα βιβλίο της για τίς "ψυχολατρείες" την περίπτωση της Mary.

Η Mary, φοιτήτρια κρατικού Πανεπιστημίου των ΗΠΑ, παρακολουθούσε μαθήματα ψυχολογίας, κοινωνιολογίας και πολιτικών επιστημών. Οι καθηγηταί αυτών των μαθημάτων, ήσαν ριζοσπαστικοί στα μάτια της Mary, και κατά συνέπεια συγκρουόμενοι με τίς έως τότε αρχές της. Κάθε ένας ξεχωριστά και όλοι μαζί εν τέλει υπεστήριζαν ότι δεν υπάρχει αντικειμενικότης, ότι κάθε άτομο βλέπει οτιδήποτε, νομίζει ότι βλέπει, ότι όλα είναι σχετικά κ.ο.κ.

Ο καθηγητής ψυχολογίας ανήκε σε παραθρησκευτική ομάδα και συχνά χρησιμοποιούσε τον διαλογισμό ως μέσο διδασκαλίας.

Η συγκεκριμένη πρακτική την οποία η νεαρή κοπέλα εξέλαβε ως θρησκευτική φιλοσοφία την οδήγησε να επισκεφθεί το τοπικό άντρο του γκουρού της περιοχής. Κατόπιν πολλών επισκέψεων η Mary εγκατέλειψε τίς σπουδές της και εγκαταστάθηκε στο κοινόβιο.

Δέκα χρόνια αργότερα, οι γονείς της κατάφεραν να την αποσπάσουν, σωστό ράκος, από την οργάνωση.

Κατά τίς συνομιλίες της με τη συγγραφέα η Mary ανέφερε ότι οι καθηγητές της ήσαν εκείνοι οι οποίοι κατόρθωσαν να αποπροσανατολίσουν την ίδια σε τέτοιο βαθμό, ώστε η ομάδα του γκουρού να φαντάζει σαν όνειρο στα μάτια της.

Οι καθηγητές λοιπόν έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην τραγική περιπέτεια της Mary. Γι' αυτό μιλάμε για ολέθριες διδασκαλίες καθηγητών και δασκάλων.

Και είναι ανεπανόρθωτα ολέθριες διδασκαλίες αυτές που περιστρέφονται κυρίως γύρω από τη "φυγή" και το θάνατο όπως τη βίωνε ο ανωτέρω καθηγητής. σε ομιλία του σε αξιωματικούς όρισε τον θάνατο κυρίαρχο των πάντων, τον απεκάλεσε "πλανητάρχη" και "μέγα συμπαντάρχη".

Η Εκκλησία μας απαντά σε μια τέτοια απαισιόδοξη στάση με τον ύμνο: "Ο θάνατός Σου Κύριε, αθανασίας γέγονε πρόξενος". και o Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος στον Αναστάσιμο Κατηχητικό του λόγο, μάς λέγει: "Μηδείς φοβείσθω θάνατον, ηλευθέρωσε γάρ ημάς ο του Σωτήρος θάνατος... Πού σου θάνατε το κέντρον; Πού σου Άδη το νίκος;... Ανέστη Χριστός και νεκρός ουδείς επί μνήματος. Χριστός γάρ εγερθείς εκ νεκρών απαρχή των κεκοιμημένων εγένετο".

Ας ελπίσουμε και ας προσευχόμαστε ότι το πήδημα στο κενό του ταλαίπωρου καθηγητού δεν θα παρασύρει στο θάνατο νέους και νέες μας..

Διδασκαλίες "ψυχοναρκωτικά" πού σκοτώνουν

θα θυμούνται πολλοί αναγνώστες μας την όχι και πολύ παλιά θλιβερή ιστορία του άτυχου νέου που πίστεψε στις δοξασίες της "θετικής σκέψης", ότι ο άνθρωπος που χειρίζεται τη σκέψη του είναι παντοδύναμος. Στάθηκε στις γραμμές ενός τραίνου, στύλωσε τα μάτια του στο τραίνο που περνούσε εκείνη την ώρα και προσπάθησε να το σταματήσει με την "δυνητική δύναμη του νου". Το τραίνο βέβαια δεν σταμάτησε και ο άτυχος νέος πολτοποιήθηκε κάτω από τίς μηχανές του. θα του είχαν διδάξει ασφαλώς σε ακριβοπληρωμένα σεμινάρια, ότι Οι θετικές σκέψεις δημιουργούν γύρω μας ατμόσφαιρα ευνοϊκή για την ανάπτυξη θετικών αποτελεσμάτων. O Norman Vincent Peale υποστηρίζει σε βιβλίο του που αποτελεί το "Ευαγγέλιο τέτοιων σεμιναρίων", ότι Οι "συμπαντικές δυνάμεις" βρίσκονται μέσα στον άνθρωπο και όχι έξω από αυτόν: "Έχουμε δει την πρακτική επίδειξη της ατομικής ενέργειας. Γνωρίζουμε ότι αυτή η εκπληκτική και τεράστια ενέργεια υφίσταται μέσα στο σύμπαν. Αυτή η ίδια ισχύς ενεργείας κατοικεί μέσα στον ανθρώπινο νου. Τίποτε πάνω στη γη δεν είναι μεγαλύτερο από τον ανθρώπινο νου σε δυνητική δύναμη".

Ο νέος τα πίστεψε αυτά δυστυχώς... και θέλησε να κάνει πρακτική εφαρμογή, πάλι δυστυχώς. και χάθηκε στις ράγες ενός τραίνου.

θα θυμούνται επίσης Οι αναγνώστες μας και την περίπτωση του πατέρα που έβαλε τα παιδιά του να τον σκοτώσουν για να μετενσαρκωθεί σε 15 λεπτά. "Μόνον αν ζήσουμε αυτήν την εμπειρία θα κάνουμε τον κόσμο να πιστέψει" έλεγε στα παιδιά του ο Γάλλος Φιλισιέν Μπικάο... να πιστέψει δηλ. στην μετενσάρκωση και στις συναφείς διδασκαλίες της ινδουιστικής αίρεσης, "τα παιδιά του Κρίσνα" που ήταν οπαδός της. "Το όπλο εκπυρσοκρότησε", λέγει η κόρη του, Φλοριάν "και βρέθηκα μέσα στα αίματα και στις σάρκες. Κατάλαβα την τραγική αλήθεια. Όλα ήσαν ψεύτικα". Η Φλοριάν όταν κατάλαβε την αλήθεια, ξύπνησε από μία νύκτα που κράτησε, όπως ομολογεί, έξι χρόνια, τα χρόνια που βρισκόταν κάτω από την επιρροή της αίρεσης. Τίς πταιει; Μα αυτοί που διδάσκουν αυτές τίς δοξασίες. Ας μη μιλούμε για αφελείς ανθρώπους που πιστεύουν σε μυθεύματα και παραδοξολογίες ή που πέφτουν θύματα απατεώνων. τα νέα παιδιά κυρίως είναι εύπιστα, αλλά και Οι "νέες" διδασκαλίες είναι συστηματικά μεθοδευμένες, ώστε να γίνονται πιστευτές από πολλούς. H Μαίρη Χρονοπούλου, πρωταγωνίστρια του Θεάτρου και του Κινηματογράφου πιστεύει, όπως δήλωσε, στην μετενσάρκωση. και η πίστη της αυτή πέρασε σε πολύ κόσμο όταν είπε, σε μία παρουσία της από το "παράθυρο" τηλεοπτικού σταθμού, ότι έχει αφήσει παραγγελία να την αφήσουν άταφη 15 ημέρες γιατί τότε η ψυχή που ίπταται πάνω από το νεκρό σώμα, βρίσκει τη δυνατότητα να επανέλθει στη γη και να μετενσαρκωθεί.

Κάποια ανάλογη "νέα" διδασκαλία κρύβεται πίσω από το θλιβερό συμβάν του νεαρού στο Παγκράτι. Ο νέος πέθανε πριν από λίγο καιρό, από την επάρατη νόσο και οι γονείς του με την συμμετοχή της αδελφής του τον κρατούσαν μέσα στα σπίτι άταφο μέχρι πού η αφόρητη μυρουδιά ενόχλησε τούς ενοίκους της πολυκατοικίας και ειδοποίησαν την αστυνομία. Οι πονεμένοι γονείς έκαιγαν συνεχώς διάφορα βότανα και περίμεναν, όπως τούς είχαν υποσχεθεί "μάγοι της χειρουργικής" από τίς Φιλιππίνες, να σηκωθεί ο γιος τους και να ξαναζήσει μαζί τους τελείως υγιής.

Ας σταθούμε με σεβασμό σ' όλα αυτά τα περιστατικά κι ας μη κουνούμε αινιγματικά τα κεφάλια μας. Χιλιάδες τέτοιες περιπτώσεις που δεν "φωνάζουν", συμβαίνουν στην "διπλανή μας πόρτα".

Πολλές αιρέσεις και κακοδοξίες εκμεταλλεύονται ηθικά και υλικά τούς συνανθρώπους μας και δεν μπορεί, δεν επιτρέπεται να αδρανούμε.

Τεχνάσματα

Ο αοίδιμος π. Αντώνιος Αλεβιζόπουλος στο βιβλίο του "Ναζισμός με άλλο πρόσωπο" αναφέρει δήλωση του Dr. Ralf Abel ότι η Σαηεντόλοτζυ με την εκάστοτε επιχειρηματολογία της κακομεταχειρίζεται δικαστικές αποφάσεις. Η διαστρέβλωση δικαστικών αποφάσεων είναι πάγια τακτική της γράφει στο ίδιο βιβλίο ο πατήρ Αντώνιος. Ανακοινώνει η Σαηεντόλοτζυ ότι κέρδισε δίκες που δεν έγιναν ποτέ ή που τα δικαστήρια δεν ασχολήθηκαν με την ουσία των καταγγελιών, αλλά με τυπικά θέματα και νομικές παραλήψεις.

Έτσι έχει "περάσει" σε ανενημέρωτους κυρίως δημοσιογράφους σε παγκόσμια κλίμακα το σλόγκαν "η Σαηεντόλοτζυ δεν έχει καταδικαστεί σε καμία χώρα".

Έλληνας μάλιστα δημοσιογράφος ( ο κ. Ραφαηλίδης), ο οποίος στο παρελθόν είχε αναλάβει τη δημόσια υπεράσπιση του τ. ΚΕΦΕ (Σαηεντόλοτζυ), είπε σε τηλεοπτική του εκπομπή, ότι o Εισαγγελέας που συνέταξε το γνωστό πόρισμα, αν επιτύχει την καταδίκη του ΚΕΦΕ, θα πρέπει να πάρει το "βραβείο Γκίνες"!!

Εμείς βέβαια γνωρίζουμε σωρεία δικαστικών αποφάσεων που στρέφονται εναντίον της Σαηεντόλοτζυ και την εντάσσουν στο χώρο των ψυχολατρειών. Ο διακεκριμένος νομικός κ. Γεώργιος Κρίππας σε άρθρο του που δημοσιεύτηκε στο "Διάλογο", αριθ. 11 αναφέρει πολλές τέτοιες αποφάσεις. "Διάφορες δημόσιες αρχές", γράφει, "εθεώρησαν την ένωση των Σαηεντολόγων ως στερουμένης νομικής προσωπικότητας και δικαιοπρακτικής ικανότητας". και παραθέτει αποφάσεις δικαστηρίων διαφόρων κρατών πού επιβεβαιώνουν τα ανωτέρω.

Υποψιαζόμαστε ότι την τακτική της "διαστρέβλωσης δικαστικών αποφάσεων" επιχειρεί η Σαηεντόλοτζυ να εφαρμόσει και στην περίπτωση της καταδίκης του ΚΕΦΕ από τα Ελληνικά Δικαστήρια.

Όπως είναι γνωστό το ΚΕΦΕ διαλύθηκε με απόφαση Πρωτοβάθμιου Ελληνικού Δικαστηρίου για παράνομη δραστηριότητα κ.λπ. κ.λπ.

Το Εφετείο στο οποίο προσέφυγε το ΚΕΦΕ επικύρωσε την απόφαση του Πρωτοδικείου και έδωσε οριστικά τέλος στη δραστηριότητα του σωματείου αυτού, το οποίο σύμφωνα με τίς αποφάσεις των δικαστηρίων είχε παρεκκλίνει του σκοπού του.

Χαρακτηριστικό είναι το απόσπασμα της αποφάσεως του Εφετείου που λέγει: "Απεδείχθη με πληρότητα ότι το ΚΕΦΕ είναι μία οργάνωση με ολοκληρωτικές δομές και τάσεις, που στην ουσία περιφρονεί τον άνθρωπο, ενώ ενεργεί κατ' επίφαση και μόνον ελεύθερα, προκειμένου και αποκλειστικά να προσελκύσει μέλη, τα οποία στη συνέχεια υφίστανται πλύση εγκεφάλου με απώτερο σκοπό τη δημιουργία κατευθυνόμενου τρόπου σκέψης, ώστε να βρισκόμαστε ενώπιον άβουλων όντων, τα οποία έχουν χάσει τη δυνατότητα λήψεως αποφάσεων".

Το ΚΕΦΕ (Σαηεντόλοτζυ) άσκησε αναίρεση ενώπιον του Αρείου Πάγου κατά της αποφάσεως αυτής. Κι ενώ είχε προσδιοριστεί η δίκη κι ενώ είχε κατατεθεί η εισήγηση του ορισθέντος Αρεοπαγίτου, που δεν ήταν ευνοϊκή για το ΚΕΦΕ, ξαφνικά το ΚΕΦΕ παραιτείται από την αναίρεσή του.

Αναφέρει στην παραίτησή του το ΚΕΦΕ: "Επειδή μετά την από 24-4-98 ομόφωνη απόφαση της Γενικής Συνελεύσεως των μελών του σωματείου μας να προβεί σε διάλυσή του, δεδομένου ότι η λειτουργία του δεν καλύπτει πλέον τίς θρησκευτικές, πνευματικές και λατρευτικές ανάγκες των Ελλήνων Σαηεντολόγων, κατέστη άνευ αντικειμένου η συζήτηση της από 17-2-98 υπ' αριθ. καταχωρήσεως 147/1998 αιτήσεως αναιρέσεως του σωματείου μας κατά της υπ' αριθ. 19493/1997, αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών", για τούς ανωτέρω λόγους παραιτούμεθα του δικογράφου κ.λπ."

Αυτοδιαλύεται ένα σωματείο που διέλυσαν τα Δικαστήρια. Περίεργα πράγματα. Διερωτάται κανείς, γιατί όλα αυτά; Μήπως θέλει στο διεθνή χώρο να περάσει το μήνυμα ότι η απόφαση των Ελληνικών Δικαστηρίων δεν ήταν τελεσίδικη κι επομένως δεν καταδικάστηκε στη χώρα μας; Λέτε να σκέπτονται έτσι; Ο καθένας όμως καταλαβαίνει πάρα πολύ καλά τι συμβαίνει με την οργάνωση αυτή, πού το πάνε, τι επιδιώκουν, Ποιοι είναι Οι απώτεροι σκοποί της χωρίς να χρειάζεται εμείς να προβούμε σε κανένα σχόλιο και καμία επεξήγηση.

Δεν καλύπτει...

"Η λειτουργία του Κ.Ε.Φ.Ε. δεν καλύπτει πλέον τίς θρησκευτικές, πνευματικές και λατρευτικές ανάγκες των Ελλήνων Σαηεντολόγων!..."

Τόσα χρόνια αποκρύπτονταν το θρησκευτικό πρόσωπο (Scientology Church) της παραθρησκευτικής αυτής οργάνωσης. πριν από λίγα χρόνια τα ανώτατα στελέχη του τ. Κ.Ε.Φ.Ε. έστελναν επιστολές στον Πατριάρχη, στην Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος και σε πολλούς ιεράρχες και "εμφανίζονταν ως ορθόδοξοι χριστιανοί και κήρυκες της ανοχής, της συνεργασίας, της αγάπης. Το Κ. Ε. Φ. Ε. δεν είναι θρησκευτική ή αιρετική κίνηση, αλλά επιστήμη και φιλοσοφία και σωματείο "κοινής ωφελείας".

Γι' αυτό και η κριτική του π. Αντωνίου Αλεβιζοπούλου αποτελεί "συκοφαντία και ναζισμό, εκθέτει ανεπανόρθωτα την Εκκλησία. Γι' αυτό και η δραστηριότητα αυτή πρέπει να σταματήσει κι ο Αλεβιζόπουλος ν' απομακρυνθεί από τη θέση του στην Εκκλησία". (Βλέπε: "Ναζισμός με άλλο πρόσωπο", σελ. 67 κ.ε.)

Έγραφε τότε η κ. Καραδήμα σε επιστολή της προς τον Οικουμενικό Πατριάρχη, τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών, τον πρωθυπουργό κ.λπ. "... Βρίσκομαι αντιμέτωπη, με μια εκκλησία που έχει χάσει προ πολλού την ηθική της παρουσία και μαζί και το ποίμνιό της, Οι άδειες εκκλησίες το μαρτυρούν. Έτσι λοιπόν αρνούμαι ν' ακολουθήσω αυτή την εκκλησία. να πάρετε εσείς τώρα το μαστίγιο πού δικαιωματικά σας άφησε ο ΚΥΡΙΟΣ και να καθαρίσετε τούς χώρους. Είναι καιρός Οι Ναζί να φύγουν μια για πάντα από τη χώρα μας.

...και μόνο έτσι θα γεμίσουν Οι Εκκλησίες ξανά... Έτσι λοιπόν σαν πολίτης αυτής της χώρας ζητώ:...Σταματήστε την Συνδιάσκεψη της Μυτιλήνης... "

Πώς αλλάζουν Οι καιροί! Τώρα "αυτοδιαλύεται" το Κ.Ε.Φ.Ε. για να γίνει θρησκεία. Αυτό που στην πραγματικότητα ήταν.

Ας τα έχουν υπ' όψιν τους αυτά όσοι αρμόδιοι θα κληθούν ν' αποφασίσουν επί του θέματος αυτού.

Φαντάσου...

Όχι μην φανταστείς αγαπητέ αναγνώστη "ένα κόσμο όμορφο αγγελικά πλασμένο", ούτε ένα κόσμο "ως εν ουρανώ κι επί της γης", όπως θα τον ήθελες.

Αλλά φαντάσου για λίγο ( όσο μπορείς ν' αντέξεις) αυτά που φαντάστηκε ο John Atack ένας πρώην Σαηεντολόγος και τα γράφει σ' ένα άρθρο του με τον τίτλο "Υπάρχει όμως ακόμη καιρός". Το άρθρο αυτό δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "Berliner Dialog" το 1995, σε μετάφραση του Thomas Gandow. Σήμερα το άρθρο αυτό είναι δυστυχώς πιο επίκαιρο!

"Φαντάσου", λέγει ο Atack, "μία νέα τάξη πραγμάτων υπό την Σαηεντολογία! Φαντάσου ένα κόσμο, στον οποίο καμία εφημερίδα δεν θα τολμά να δημοσιεύσει οτιδήποτε χωρίς την έγκριση της οργάνωσης. Φαντάσου πώς θα είναι ο κόσμος, όταν όλοι Οι πολίτες θα πρέπει να κάνουν αναφορά για οτιδήποτε δεν συμφωνεί με τη νέα τάξη πραγμάτων υπό την οργάνωση.

Φαντάσου, φαντάσου, φαντάσου πολλά τέτοια, φαντάσου τραγικά, ανατριχιαστικά, απάνθρωπα, εφιαλτικά, παραθέτει ο Atack για να καταλήξει: "Φαντάσου ότι τα παιδιά σου και τα παιδιά των παιδιών σου θα είναι αναγκασμένα να ζήσουν σε μία κοινωνικοοικονομική τάξη πραγμάτων, καθορισμένη άπά την Σαηεντολογία, μόνο και μόνο επειδή εσύ αδιαφόρησες ή επειδή σκέφτηκες ότι είναι καλύτερα να μην κάνεις τίποτα, ή από φόβο δεν έκανες τίποτα, ή πάλι παραμέλησες να συνεργαστείς και να υποστηρίξεις πρωτοβουλίες γονέων ή οργανώσεις, που εργάζονται για το συμφέρον όλων. Ένα μέρος του σεναρίου που προανέφερα είναι ήδη πραγματικότητα, ενώ άλλα όμως μπορεί να συμβούν. Παρακολουθείτε όλοι τη συνεχή ανάπτυξη και επιρροή της οργάνωσης της Σαηεντολογίας και την συνεχή εκστρατεία εκφοβισμού των αντιπάλων της. Όμως υπάρχει ακόμη χρόνος". Έτσι τελειώνει το άρθρο του ο John Atack, o πρώην Σαηεντολόγος που γνωρίζει πολύ καλά τι θα συμβεί στην ανθρωπότητα, όταν μία ολοκληρωτική οικονομικοπολιτική αίρεση, που το "παίζει" θρησκεία, αναλάβει την εξουσία, επειδή εμείς αδιαφορήσαμε "όσο υπήρχε χρόνος". Υπάρχει όμως ακόμα χρόνος.

Και δορυφορικό κανάλι ο Μαχαρίσι Μαχές Γιόγκι

Ναι δεν είναι ψέματα "Εγκαίνια από το Μαχαρίσι θα γίνουν στην Πανσέληνο της 10ης Ιουνίου του Νέου Δορυφορικού Καναλιού - Maharisi Veda Vision" μας πληροφορεί σχετική ανακοίνωση του Ελληνικού Κέντρου του υπερβατικού διαλογισμού. και τι δεν λέει η ανακοίνωση!

"Πηγή και έμπνευση του Μαχαρίσι Βέντα Βίζιον, ο οποίος εισήγαγε παγκόσμια τον υπερβατικό διαλογισμό πριν 40 χρόνια κι άνοιξε τίς πύλες της φώτισης (!) για εκατομμύρια ανθρώπους, τώρα κάνει τη γνώση του Φυσικού Νόμου διαθέσιμη σε κάθε σπίτι για να φέρει όλες τίς απόψεις της ζωής του κάθε ατόμου σε πλήρη συμφωνία με το Φυσικό Νόμο (!)..." και πολλά άλλα παρόμοια λέγει η ανακοίνωση που ανήκουν στην εισαγόμενη "ασιατική πνευματικότητα". και καταλήγει:

"...Στο κανάλι αυτό θα διατίθενται σεμινάρια του Φυσικού Νόμου για όλες τίς ηλικίες και θα απονέμονται διπλώματα σπουδών (πιστοποιητικά σπουδών) από το Maharisi (Madhya Pradesh, Ινδία) από τα εξ αποστάσεως εκπαιδευτικά του προγράμματα (! )"

και ασφαλώς τα σεμινάρια αυτά θα είναι ακριβοπληρωμένα. Στο βιβλίο "Νεοφανείς αιρέσεις - Καταστροφικές λατρείες" του π. Αντωνίου Αλεβιζοπούλου για την οικονομικοθρησκεία του γκουρού Μαχαρίσι γράφει: "Ο Μαχαρίσι προκειμένου να προσφέρει το 'προϊόν' του στην παγκόσμια αποκρυφιστική αγορά, πραγματοποιεί διάφορες εκδηλώσεις, σεμινάρια, φεστιβάλ κ.ο.κ. Η συμμετοχή σ' αυτά συνδέεται με οικονομικές υποχρεώσεις... Από τα χρήματα που εισπράτει κάθε 'μυητής' το μεγαλύτερο μέρος πηγαίνει στο παγκόσμιο κέντρο του Μαχαρίσι... το οποίο πραγματοποιεί έλεγχο με ηλεκτρονικούς υπολογιστές".

σε άλλο σημείο του κειμένου για την κίνηση του Μαχαρίσι ο π. Αντώνιος επισημαίνει ότι τελευταία ο γκουρού αυτός δραστηριοποιείται στο χώρο των επιχειρήσεων. με τον Υπερβατικό Διαλογισμό υπόσχεται τη λύση όλων των οικονομικών προβλημάτων. Τούτο, λέγει ο γκουρού, είναι δυνατόν όταν δραστηριοποιηθεί "η ατελείωτη παραγωγικότητα και οργανωτική ικανότητα του φυσικού νόμου".

και καταλήγει ο π. Αντώνιος: "ο πονηρός γκουρού με το management by natural law επιτυγχάνει να εντάξει στην κίνησή του ανθρώπους από το χώρο της οικονομίας και των επιχειρήσεων και κάτι ακόμη, πιο σημαντικό: την ενίσχυση του ταμείου του με το σκληρό δυτικό νόμισμα" (Βλέπε "Νεοφανείς αιρέσεις...", κεφ. 4, σελ. 169 κ.ε.)

Έτσι λοιπόν το δορυφορικό κανάλι που η λειτουργία του προϋποθέτει τεράστιες οικονομικές υποχρεώσεις με τα "εξ αποστάσεως εκπαιδευτικά του προγράμματα" και τα απονεμόμενα διπλώματα όχι μόνο θα υπερκαλύψει τα έξοδα, αλλά θα ενισχύσει με μπόλικο χρήμα τα ταμεία του παyκόσμιου κέντρου του Maharishi Mahesh Yogi. Δυστυχώς διαφεύγει από πολλούς αρμοδίους ότι ομάδες όπως η ανωτέρω ταυτίζουν την οικονομική τους δραστηριότητα με την λατρεία. Την προβάλλουν ως μέρος της "τεχνικής" για αυτοεξέλιξη ή αυτοπραγμάτωση ή ακόμη και για τη "Σωτηρία του κόσμου".

* * *



ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΓΟΝΕΩΝ

ΨΗΦΙΣΜΑ

Το Διοικητικόν Συμβούλιον της «Πανελληνίου Ενώσεως Γονέων δια την προστασίαν του Ελληνορθοδόξου Πολιτισμού της Οικογενείας και του Ατόμου» άμα τω αγγέλματι της προς Κύριον εκδημίας του Επιτίμου Προέδρου της

ΜΑΚΑΡΙΩΤΑΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΠΑΣΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Κυρίου ΣΕΡΑΦΕΙΜ

συνήλθεν σήμερον εν συντριβή καρδίας, υπό την προεδρίαν του Προέδρου του Πνευματικού Συμβουλίου της Π.Ε.Γ. π. Κυριακού Τσουρού, εις έκτακτον συνεδρίαν και εψήφισεν ομοφώνως τα ακόλουθα:

  1. Εκφράzει την απέραντον ευγνωμοσύνη του προς το πολυσέβαστον πρόσωπον του μακαριστού Αρχιεπισκόπου ο Οποίος, θέσας υπό την Επίτιμον Προεδρίαν Αυτού την Π.Ε.Γ., εξεδήλωσεν την αμέριστον συμπαράστασίν του προς το έργον αυτής και τον ιδρυτήν της μακαριστόν π. Αντώνιον Αλεβιzόπουλον, τον οποίον ο ίδιος είχε κοσμήσει δια του zηλευτού τίτλου του «καταξιωμένου συνεργάτου του».
  2. Εκφράzει μετά υϊικής αφοσιώσεως τα θερμά συλληπητήρια των μελών και των συνεργατών της Π.Ε.Γ. προς την Μητέρα Εκκλησίαν και τους οικείους του μακαριστού Πατρός και Ποιμενάρχου ημών.
  3. Υπόσχεται να συνεχίση με ζήλον και συνέπειαν την εκπλήρωσιν της ανατεθείσης εις την Π.Ε.Γ. ειδικής εντολής της Εκκλησίας, εις διαρκές μνημόσυνον του μεταστάντος Επιτίμου Προέδρου της.
  4. Αποφασίzει όπως παραστή σύσσωμον εις την εξόδιον ακολουθίαν του μεταστάντος.
  5. Το παρόν ψήφισμα να υποβληθή προς την Ιεράν Σύνοδον της Εκκλησίας της Ελλάδος και να δημοσιευθή εις το προσεχές τεύχος του περιοδικού «Διάλογος».
    Αθηναι 10 Απριλίου 1998

Ο Πρόεδρος του Πν. Συμβουλίου Πρωτοπρ. Κυριακός Τσουρός

Ο Πρόεδρος του Διοικ. Συμβουλίου Αθαν. Νεοφώτιστος

* * *


Για να γίνετε συνδρομητές στο ΔΙΑΛΟΓΟ (χωρίς καμία επιβάρυνση
ή υποχρέωσή σας) ή για να προμηθευθείτε τα βιβλία μας, μπορείτε να απευθυνθείτε στην Π. Ε. Γ.

Γιά την εγγραφή σας στο ΔΙΑΛΟΓΟ ή για παραγγελίες βιβλίων
τηλεφωνήσατε: (
210) 6082 271 και (210) 6396 665,
Fax: (
210) 6082 219.


Ταχυδρομική Διεύθυνση:
Π. Ε. Γ., Τ. Θ. 60120, 153 42 Αγία Παρασκευή
.
[Home][Ελληνικά][English Section]